وَلَوْ جَعَلْنَـٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنَـٰهُ رَجُلًا وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِم مَّا يَلْبِسُونَ﴿۹﴾

اگر آن [فرستاده‌] را فرشته‌ای قرار می‌دادیم، قطعاً او را هم به صورت بشری درمی‌آوردیم و آنچه را [اکنون بر خود و دیگران‌] مشتبه می‌سازند، همچنان بر آنان مشتبه می‌ساختیم(۱).

وَلَقَدِ ٱسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُوا۟ مِنْهُم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ﴿۱۰﴾

قبل از تو نیز رسولانی مورد استهزاء قرار گرفتند و [سرانجام‌] مجازاتی که استهزایش می‌کردند دامنگیر تمسخرکنندگان شد(۱).

قُلْ سِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ ثُمَّ ٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُكَذِّبِينَ﴿۱۱﴾

بگو: جهانگردی کنید و ببینید سرانجام تکذیب‌‌کنندگان چگونه بود.

قُل لِّمَن مَّا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ قُل لِّلَّهِ ۚ كَتَبَ عَلَىٰ نَفْسِهِ ٱلرَّحْمَةَ ۚ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ﴿۱۲﴾

بگو: آنچه در آسمانها و زمین است ملک کیست؟ [در مقابل سکوت یا مغلطه آنان‌] بگو: ملک خداست که رحمت را بر خود مقرّر داشته است؛ [و‌] محقّقاً شما را در روزِ تردیدناپذیرِ رستاخیز جمع می‌کند؛ و[لی‌] کسانی که خود را به زیان انداختند، باور نمی‌آورند.

۞ وَلَهُۥ مَا سَكَنَ فِى ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ ۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ﴿۱۳﴾

هر آنچه در شب و روز قرار و آرام دارد، متعلّق به اوست؛ و او شنوا و داناست.

قُلْ أَغَيْرَ ٱللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ إِنِّىٓ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ ۖ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ﴿۱۴﴾

بگو: آیا غیر خدا را کارساز خود انتخاب کنم، آن آفریننده آسمانها و زمین که روزی می‌بخشد و خود روزی داده نمی‌شود؟ [هرگز!‌] بگو: من مأمورم که در راه تسلیم [در قبال خدا(۱)‌] پیشگام باشم؛ و [به من هشدار داده شده که:‌] در جرگه شرک‌ورزان مباش.

قُلْ إِنِّىٓ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّى عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ﴿۱۵﴾

بگو: اگر در برابر ‌صاحب‌اختیارم نافرمان باشم، از مجازات روزی بزرگ می‌ترسم.

مَّن يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُۥ ۚ وَذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْمُبِينُ﴿۱۶﴾

هر که در آن روز مجازات از او گردانده شود، بی‌تردید خدا بر او رحمت آورده است؛ و این است کامیابی آشکار.

وَإِن يَمْسَسْكَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُۥٓ إِلَّا هُوَ ۖ وَإِن يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۱۷﴾

و اگر خدا [به منظور آزمون یا کیفر‌] تو را گزندی برساند، بردارنده‌ای جز خودش وجود ندارد؛ و اگر به تو خیری رساند، [هیچ کس بازدارنده افزون‌بخشی او نخواهد شد و(۱)‌] اوست که بر هر کاری تواناست(۲).

وَهُوَ ٱلْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِۦ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْخَبِيرُ﴿۱۸﴾

اوست که بر بندگان خویش قاهر و مسلّط است(۱)؛ و اوست فرزانه و آگاه.