قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِى مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُۥ مِن طِينٍ﴿۱۲﴾

[خدا‌] گفت: آنگاه که تو را [به فروتنی‌] فرمان دادم، چه چیز تو را از ابراز فروتنی بازداشت؟ گفت: من نسبت به او برتری دارم؛ مرا از آتش آفریده‌ای و او را از گِل(۱).

قَالَ فَٱهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَن تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَٱخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ ٱلصَّـٰغِرِينَ﴿۱۳﴾

گفت: از آن [مقام‌] فرود آی که گردنکشی در این [مقام‌] حق تو نیست؛ بیرون رو که در زمره تحقیرشدگانی.

قَالَ أَنظِرْنِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ﴿۱۴﴾

[ابلیس‌] گفت: تا روزی که [انسانها‌] برانگیخته شوند مرا مهلت ده.

قَالَ إِنَّكَ مِنَ ٱلْمُنظَرِينَ﴿۱۵﴾

[خدا‌] گفت: مهلت خواهی داشت.

قَالَ فَبِمَآ أَغْوَيْتَنِى لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَٰطَكَ ٱلْمُسْتَقِيمَ﴿۱۶﴾

[ابلیس‌] گفت: اکنون که مرا در راه تباهی واگذاردی(۱)، بر سر راه راست تو(۲) در کمین آنان خواهم نشست؛

ثُمَّ لَـَٔاتِيَنَّهُم مِّنۢ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَـٰنِهِمْ وَعَن شَمَآئِلِهِمْ ۖ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَـٰكِرِينَ﴿۱۷﴾

آنگاه از جلو و پشت سر و از راست و چپشان(۱) به سراغ آنان خواهم رفت و بیشترشان را سپاسگزار [نعمت خود‌] نخواهی یافت(۲).

قَالَ ٱخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًا مَّدْحُورًا ۖ لَّمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكُمْ أَجْمَعِينَ﴿۱۸﴾

فرمود: از آن [مقام‌]، نکوهیده و مطرود بیرون شو؛ هر که از آنان از تو پیروی کند، دوزخ را از همگی شما آکنده خواهم کرد.

وَيَـٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَـٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۱۹﴾

و ای آدم، تو و همسرت در این بهشت قرار و آرام گیرید و [از نعمتهای آن‌] از هر جا که خواهید بخورید، ولی به این درخت نزدیک نشوید که در زمره ستمکاران خواهید بود.

فَوَسْوَسَ لَهُمَا ٱلشَّيْطَـٰنُ لِيُبْدِىَ لَهُمَا مَا وُۥرِىَ عَنْهُمَا مِن سَوْءَٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَىٰكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَـٰذِهِ ٱلشَّجَرَةِ إِلَّآ أَن تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ ٱلْخَـٰلِدِينَ﴿۲۰﴾

آنگاه شیطان آن دو را وسوسه کرد تا اعضای جنسی‌شان را که از آنان پوشیده مانده بود، در نظرشان آشکار کند و گفت: ‌صاحب‌اختیارتان تنها به این منظور شما را از این درخت(۱) بازداشت که دو فرشته نشوید و به حیات جاودان دست نیابید.

وَقَاسَمَهُمَآ إِنِّى لَكُمَا لَمِنَ ٱلنَّـٰصِحِينَ﴿۲۱﴾

و برای آنان سوگند یاد کرد که من خیرخواه شما هستم؛

فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٍ ۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ ٱلْجَنَّةِ ۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَن تِلْكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيْطَـٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِينٌ﴿۲۲﴾

و با فریبی آن دو را [از مقام قرب خدا‌] به زیر کشاند؛ همین که از [میوه‌] آن درخت چشیدند، اعضای جنسی آنان در نظرشان آشکار شد و شروع کردند از برگ [درختان‌] بهشت بر خود بپوشانند؛ ‌صاحب‌اختیارشان به آنان ندا داد: مگر شما را از آن(۱) درخت بازنداشتم و نگفتم که شیطان دشمن آشکار شماست؟