إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَٱسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّى مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ مُرْدِفِينَ﴿۹﴾

[به یاد آرید‌] زمانی را [که در لحظه‌های حساس میدان بدر‌] با فریاد از ‌صاحب‌اختیارتان یاری می‌خواستید و او پذیرفت [و گفت‌] که: شما را به هزار فرشته که به دنبالشان گروههای دیگری است(۱) یاری می‌کنم.

وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِۦ قُلُوبُكُمْ ۚ وَمَا ٱلنَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ﴿۱۰﴾

خدا این [اعزام فرشتگان‌] را تنها برای بشارت مقرّر داشت تا [امیدوار شوید‌] و دلهای شما بدان آرامش یابد؛ و یاری [و پیروزی‌] جز از جانب خدا نیست، که خدا فرادستی فرزانه است.

إِذْ يُغَشِّيكُمُ ٱلنُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً لِّيُطَهِّرَكُم بِهِۦ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ ٱلشَّيْطَـٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلَىٰ قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ ٱلْأَقْدَامَ﴿۱۱﴾

به یاد آر وقتی که [در شبِ پراضطرابِ درگیری بدر، خدا‌] شما را در پرده آن خواب سبک که آرامشی از جانب او بود می‌پوشانْد و بارانی از آسمان فرستاد [که در گودالها جمع شد‌] تا شما را بدان پاک کند و اضطراب وسوسه شیطان را [که بی‌آبی موجب شکست خواهد شد‌] از شما بزداید و دلهای شما را گرم و گامهایتان را از اثرش استوار سازد.

إِذْ يُوحِى رَبُّكَ إِلَى ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ أَنِّى مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۚ سَأُلْقِى فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلرُّعْبَ فَٱضْرِبُوا۟ فَوْقَ ٱلْأَعْنَاقِ وَٱضْرِبُوا۟ مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ﴿۱۲﴾

[به یاد آرید‌] آن دم را که ‌صاحب‌اختیارت به فرشتگان وحی می‌کرد که من با شما هستم؛ مؤمنان را پایمردی دهید؛ به زودی در دل انکارورزان هراس می‌افکنم، پس [شما مجاهدان‌] بر فراز گردنها [یشان‌] بزنید و دستهای [قدرت‌]شان را قطع کنید.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ ۚ وَمَن يُشَاقِقِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ﴿۱۳﴾

این [عقوبت‌] از آن جهت بود که با خدا و رسولش به مخالفت برخاستند؛ و هر که با خدا و رسولش مخالفت ورزد، [بداند که‌] خدا ‌سخت‌کیفر است.

ذَٰلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابَ ٱلنَّارِ﴿۱۴﴾

این است(۱) [کیفر دنیا‌]، آن را بچشید، و انکارورزان مجازات آتش را [نیز در پیش‌] خواهند داشت.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوهُمُ ٱلْأَدْبَارَ﴿۱۵﴾

ای ایمان‌آوردگان(۱)، چون با [انبوه‌] انکارورزان در جنک(۲) روبرو شدید، پشت به آنان نکنید؛

وَمَن يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُۥٓ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٍ فَقَدْ بَآءَ بِغَضَبٍ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأْوَىٰهُ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ﴿۱۶﴾

و هر که در آن هنگام به عقب بازگردد - مگر برای تاکتیک جنگی یا پیوستن به گروهی دیگر - به خشم خدا گرفتار خواهد شد و جایگاهش دوزخ است؛ و بد سرانجامی است.