۞ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَىْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُۥ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ إِن كُنتُمْ ءَامَنتُم بِٱللَّهِ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ ٱلْفُرْقَانِ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۴۱﴾

اگر به خدا و آنچه بر بنده [و رسول‌] خود در روز تمیز حق از باطل، روز درگیری دو سپاه [در جنگ بدر‌]، نازل کردیم باور دارید، بدانید که هرگونه مالی که بدون زحمت به دست آید(۱)، خمس آن خاصّ خدا و رسول و خویشاوندان و یتیمان و بینوایان و درراه ماندگان است؛ و خدا بر هر کاری تواناست.

إِذْ أَنتُم بِٱلْعُدْوَةِ ٱلدُّنْيَا وَهُم بِٱلْعُدْوَةِ ٱلْقُصْوَىٰ وَٱلرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنكُمْ ۚ وَلَوْ تَوَاعَدتُّمْ لَٱخْتَلَفْتُمْ فِى ٱلْمِيعَـٰدِ ۙ وَلَـٰكِن لِّيَقْضِىَ ٱللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنۢ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَىَّ عَنۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ﴿۴۲﴾

در آن هنگام [که درگیری بدر شکل می‌گرفت‌]، شما در طرف نزدیکتر(۱) [نسبت به مدینه‌] بودید و آنان در طرف دورتر، و کاروان(۲) [تجاری قریش‌] پایینتر از [منطقه جنگی و دور از دسترس‌] شما قرار داشت؛ [لذا درگیری با دشمن اجتناب ناپذیر شد و کاروان را به حال خود رها کردید(۳)، امّا وضع چنان دشوار می‌نمود که‌] اگر با یکدیگر [برای آغاز جنگ‌] وعده می‌گذاشتید، [از تصوّر برتری موقع و عِدّه دشمن‌] خلف وعده می‌کردید، ولی [جریان حوادث به گونه‌ای پیش رفت‌] تا خدا امری را که انجام یافتنی بود، سرانجام دهد، تا هر که [به گمراهی‌] هلاک شده است یا [به هدایت‌] زندگی یافته است(۴)، بر اساس دلیل روشنی باشد؛ و خدا شنوایی داناست.

إِذْ يُرِيكَهُمُ ٱللَّهُ فِى مَنَامِكَ قَلِيلًا ۖ وَلَوْ أَرَىٰكَهُمْ كَثِيرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَـٰزَعْتُمْ فِى ٱلْأَمْرِ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ سَلَّمَ ۗ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ﴿۴۳﴾

[به یاد آر‌] آنگاه را که خدا تعداد دشمنان را در رؤیای تو اندک [و بی‌اهمیت‌] نمایاند؛ و اگر آنان را انبوهی به تو نشان می‌داد، سست می‌شدید و در کار [جنگ‌] دچار اختلاف می‌شدید، ولی خدا شما را [از سستی و اختلاف‌] در امان و سلامت داشت، که او به راز دلها داناست.

وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ ٱلْتَقَيْتُمْ فِىٓ أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَيُقَلِّلُكُمْ فِىٓ أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِىَ ٱللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا ۗ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ﴿۴۴﴾

و آنگاه که [در میدان نبردِ بدر‌] روبرو شدید، آنان را در چشم شما اندک نمایاند [تا قویدل شوید‌] و شما را نیز در چشم آنان اندک نشان داد [که تجهیز کامل نکنند(۱)‌]، تا خدا امری را که انجام یافتنی بود، سرانجام دهد؛ و همه کارها به خدا بازگردانده می‌شود.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَٱثْبُتُوا۟ وَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴿۴۵﴾

ای ایمان‌آوردگان، هر گاه با گروهی [از دشمنان‌] روبرو شدید، ثبات [و پایمردی‌] خود را حفظ کنید(۱) و خدا را فراوان یاد کنید(۲)، بسا که رستگار شوید.