فَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُهُمْ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَـٰفِرُونَ﴿۵۵﴾

[فراوانی‌] اموال و فرزندانشان تو را به شگفتی نیاورد(۱)؛ خدا می‌خواهد آنان را به همین [وسیله‌] در زندگی دنیا به رنج افکند و در حال انکار جان سپرند(۲).

وَيَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنكُمْ وَمَا هُم مِّنكُمْ وَلَـٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ﴿۵۶﴾

به خدا سوگند یاد می‌کنند که از شما هستند، و[لی‌] از شما نیستند(۱)، بلکه گروهی هستند که [از کشته شدن در جنگ‌] وحشت دارند.

لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَـًٔا أَوْ مَغَـٰرَٰتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَّوَلَّوْا۟ إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ﴿۵۷﴾

اگر پناهگاه یا [یکی از‌] غارها(۱) یا گریزگاهی [برای فرار‌] بیابند، شتابان به آن روی می‌آورند.

وَمِنْهُم مَّن يَلْمِزُكَ فِى ٱلصَّدَقَـٰتِ فَإِنْ أُعْطُوا۟ مِنْهَا رَضُوا۟ وَإِن لَّمْ يُعْطَوْا۟ مِنْهَآ إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ﴿۵۸﴾

و بعضی از آنان در [نحوه تقسیم‌] کمکها از تو عیب‌جویی می‌کنند؛ اگر به آنان [سهمی‌] بدهند، راضی خواهند شد و اگر ندهند، به خشم درمی‌آیند.

وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا۟ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُوا۟ حَسْبُنَا ٱللَّهُ سَيُؤْتِينَا ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ إِنَّآ إِلَى ٱللَّهِ رَٰغِبُونَ﴿۵۹﴾

[چقدر بهتر بود‌] اگر به آنچه خدا و رسولش به ایشان عطا می‌کنند، خرسند می‌شدند و می‌گفتند: [لطف‌] خدا ما را بس و خدا و رسولش از افزون‌بخشی خود [باز هم‌] به ما عطا خواهند کرد؛ تنها به خدا گرایش [و امیدواری‌] داریم.

۞ إِنَّمَا ٱلصَّدَقَـٰتُ لِلْفُقَرَآءِ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱلْعَـٰمِلِينَ عَلَيْهَا وَٱلْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِى ٱلرِّقَابِ وَٱلْغَـٰرِمِينَ وَفِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ﴿۶۰﴾

کمکهای مالی تنها برای نیازمندان و بینوایان و کارگزاران آن است و [نیز‌] کسانی که دلجویی می‌شوند و در [راه‌] آزاد کردن گرفتاران(۱) و خسارت دیدگان و واماندگان و [هرگونه هزینه‌] در راه خداست، به عنوان فریضه‌ای از جانب خدا؛ و خدا دانایی است فرزانه.

وَمِنْهُمُ ٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ ٱلنَّبِىَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ ۚ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنكُمْ ۚ وَٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۶۱﴾

پاره‌ای از آنان پیامبر را می‌آزارند و می‌گویند: خوش‌باور است(۱)؛ بگو: توجّه او به صحبتها به نفع شماست؛ به خدا ایمان دارد و [گفتار‌] مؤمنان را تصدیق می‌کند و رحمتی است برای مؤمنینِ شما؛ و کسانی که رسول خدا را می‌آزارند، مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند.