۞ سَيَقُولُ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَ ٱلنَّاسِ مَا وَلَّىٰهُمْ عَن قِبْلَتِهِمُ ٱلَّتِى كَانُوا۟ عَلَيْهَا ۚ قُل لِّلَّهِ ٱلْمَشْرِقُ وَٱلْمَغْرِبُ ۚ يَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴿۱۴۲﴾

کم خردان از مردم خواهند گفت: چه چیز مسلمانان را از قبله‌ای که رو به آن می‌ایستادند، بازگرداند(۱)؟ بگو: مشرق و مغرب [و همه جهات‌] متعلّق به خداست(۲)؛ هر که را بخواهد [و شایسته ببیند‌]، به راه راست هدایت می‌کند(۳).

وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَـٰكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُوا۟ شُهَدَآءَ عَلَى ٱلنَّاسِ وَيَكُونَ ٱلرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا ٱلْقِبْلَةَ ٱلَّتِى كُنتَ عَلَيْهَآ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ ٱلرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ ۚ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى ٱلَّذِينَ هَدَى ٱللَّهُ ۗ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَـٰنَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِٱلنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ﴿۱۴۳﴾

بدین گونه شما را امّتی میانه[رو‌] گردانیدیم تا اسوه و الگو برای مردم باشید و رسول نیز اسوه و الگو برای شما؛ و قبله‌ای که رو به آن می‌ایستادی(۱)، تنها از آن جهت معین کرده بودیم که هر کس را که از رسول پیروی می‌کند از کسی که به [جاهلیت‌] گذشته بازمی‌گردد بشناسیم و مسلّماً [ترک سنّتها‌] دشوار است، و[لی‌] نه برای کسانی که خدا هدایت[شان] کرده است؛ و خدا بر آن نیست که [اجر پایداری شما در راه‌] ایمانتان را تباه کند؛ بی‌گمان خدا نسبت به مردم رئوف و مهربان است.

قَدْ نَرَىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى ٱلسَّمَآءِ ۖ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَىٰهَا ۚ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُۥ ۗ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ﴿۱۴۴﴾

توجّه تو را به آسمان [به انتظار رسیدن وحی و فرمان تعیین قبله‌] می‌بینیم؛ اینک تو را به سوی قبله‌ای که بدان خوشنود شوی متوجّه می‌سازیم. به سوی مسجدالحرام رو کن و [شما هم به هنگام نماز‌] هر جا که باشید، بدان سو متوجّه شوید؛ و اهل‌کتاب به خوبی می‌دانند این [تغییر قبله، فرمانی‌] حق است از جانب ‌صاحب‌اختیارشان و خدا از آنچه می‌کنند غافل نیست.

وَلَئِنْ أَتَيْتَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ بِكُلِّ ءَايَةٍ مَّا تَبِعُوا۟ قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ أَنتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُم بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ ۚ وَلَئِنِ ٱتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ ۙ إِنَّكَ إِذًا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۱۴۵﴾

برای اهل‌کتاب هر نشانه و دلیلی بیاوری از قبله تو پیروی نخواهند کرد؛ و تو نیز پیروی از قبله آنان نخواهی کرد؛ آنان هم [خود‌] پیرو قبله یکدیگر نخواهند بود؛ و اگر آگاهانه از هوسهای آنان پیروی کنی، مسلّماً در زمره ستمگران خواهی بود.