وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّبِعُوا۟ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ قَالُوا۟ بَلْ نَتَّبِعُ مَآ أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ ءَابَآءَنَآ ۗ أَوَلَوْ كَانَ ءَابَآؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْـًٔا وَلَا يَهْتَدُونَ﴿۱۷۰﴾

و چون به منکران گفته شود: از کتابی که خدا نازل کرده است پیروی کنید، گویند: نه، از آنچه پدرانمان را معتقد به آن تشخیص داده‌ایم پیروی می‌کنیم؛ اگر پدرانشان چیزی درک نمی‌کرده و هدایت نیافته بودند، چطور(۱)؟

وَمَثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ كَمَثَلِ ٱلَّذِى يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَآءً وَنِدَآءً ۚ صُمٌّۢ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ﴿۱۷۱﴾

داستان [دعوت تو در مقابل‌] این انکارورزان، داستان کسی است که چارپایی را که جز بانگی و آوایی نمی‌شنود، صدا می‌زند؛ کر و گنگ و کورند(۱) و بی‌خرد هستند(۲).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِلَّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ﴿۱۷۲﴾

ای ایمان‌آوردگان، از نعمتهای پاکیزه که روزی شما کرده‌ایم بخورید [و بی‌جهت پاره‌ای از آنها را حرام تلقّی نکنید‌] و خدا را سپاس گزارید(۱)، اگر تنها او را بندگی می‌کنید.

إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ ٱلْمَيْتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحْمَ ٱلْخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ بِهِۦ لِغَيْرِ ٱللَّهِ ۖ فَمَنِ ٱضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۱۷۳﴾

[خدا‌] تنها مردار، خون(۱)، گوشت خوک و آنچه [به هنگام ذبح‌] نام غیر خدا بر آن برده شده(۲) [و برای سلامت و خوش‌آمد طاغوتها قربانی شده باشد‌]، بر شما حرام کرده است؛ و هر که با بی‌میلی و بدون تجاوز [از حدِّ سدّ جوع‌] ناگزیر [از خوردن‌] گردد، گناهی مرتکب نشده است، که خدا آمرزگاری است مهربان.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَيَشْتَرُونَ بِهِۦ ثَمَنًا قَلِيلًا ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ إِلَّا ٱلنَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۱۷۴﴾

کسانی که محتوای کتابی که خدا نازل کرده است پنهان می‌دارند و آن را به بهایی ناچیز معامله می‌کنند، [تا ارتزاق کنند، در حقیقت‌] آتش است که فرومی‌برند و خدا روز رستاخیز نه سخنی با آنان خواهد گفت(۱) و نه [از پلیدی گناه‌] پاکشان می‌گرداند؛ و مجازاتی دردناک خواهند داشت(۲).

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُا۟ ٱلضَّلَـٰلَةَ بِٱلْهُدَىٰ وَٱلْعَذَابَ بِٱلْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ أَصْبَرَهُمْ عَلَى ٱلنَّارِ﴿۱۷۵﴾

آنان گمراهی را به [بهای‌] هدایت و مجازات را به [بهای‌] آمرزش خریده‌اند؛ چه صبری در برابر آتش دارند(۱)!

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ نَزَّلَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ ۗ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ ٱخْتَلَفُوا۟ فِى ٱلْكِتَـٰبِ لَفِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍ﴿۱۷۶﴾

آن [مجازات‌] بدین سبب است که خدا کتاب [آسمانی‌] را به حق نازل کرده است [و ناسپاسی‌اش کردند‌]؛ و آنان که درباره آن اختلاف ورزیدند، در ستیزه‌ای بی‌پایان درافتادند.