وَٱللَّهُ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً فَأَحْيَا بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَآ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ﴿۶۵﴾

خدا از آسمان بارانی فرستاد و زمین را پس از خزان و خشکی‌اش بدان حیات بخشید؛ محقّقاً در این [امر‌] برای گروهی که گوش شنوا دارند نشانه‌ای است [از توان و تدبیر خدا‌].

وَإِنَّ لَكُمْ فِى ٱلْأَنْعَـٰمِ لَعِبْرَةً ۖ نُّسْقِيكُم مِّمَّا فِى بُطُونِهِۦ مِنۢ بَيْنِ فَرْثٍ وَدَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَآئِغًا لِّلشَّـٰرِبِينَ﴿۶۶﴾

در [وجود‌] دامها برای شما عبرتی است؛ از محتوای شکم آنها(۱) از میان علوفه نیمه هضم و خون، شیر خالصی به شما می‌نوشانیم که به کام نوشندگان گواراست.

وَمِن ثَمَرَٰتِ ٱلنَّخِيلِ وَٱلْأَعْنَـٰبِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَرًا وَرِزْقًا حَسَنًا ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴿۶۷﴾

و از میوه درختان خرما و انگور باده‌ای مستی بخش(۱) و خوراکی نیکو به دست می‌آورید؛ در این [امر‌] برای گروهی که خردورزی می‌کنند، نشانه‌ای است [از توان و تدبیر خدا‌].

وَأَوْحَىٰ رَبُّكَ إِلَى ٱلنَّحْلِ أَنِ ٱتَّخِذِى مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ ٱلشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ﴿۶۸﴾

‌صاحب‌اختیارت به زنبور عسل الهام کرد که بر کوهها و درختان و داربست‌هایی که [مردم‌] برپا می‌کنند خانه بساز؛

ثُمَّ كُلِى مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ فَٱسْلُكِى سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚ يَخْرُجُ مِنۢ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَٰنُهُۥ فِيهِ شِفَآءٌ لِّلنَّاسِ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ﴿۶۹﴾

آنگاه از همه ثمرات تغذیه کن، و راههای هموار ‌صاحب‌اختیارت را پویا باش؛ از درون زنبور، نوشیدنی به رنگهای مختلف خارج می‌شود که در آن برای مردم شفاست؛ بی‌گمان در این [امر‌] برای اندیشمندان نشانه‌ای است [از تدبیر خدا‌].

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّىٰكُمْ ۚ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰٓ أَرْذَلِ ٱلْعُمُرِ لِكَىْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ قَدِيرٌ﴿۷۰﴾

خدا شما را آفرید، آنگاه جانتان را می‌گیرد؛ و بعضی از شما به پست‌ترین [مرحله‌] عمر بازگردانده می‌شوند، به گونه‌ای که پس از دانش [فراوان‌]، هیچ چیز ندانند؛ البته خدا دانا و تواناست.

وَٱللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ فِى ٱلرِّزْقِ ۚ فَمَا ٱلَّذِينَ فُضِّلُوا۟ بِرَآدِّى رِزْقِهِمْ عَلَىٰ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَوَآءٌ ۚ أَفَبِنِعْمَةِ ٱللَّهِ يَجْحَدُونَ﴿۷۱﴾

خدا پاره‌ای از شما را نسبت به دیگران در روزی برتری داده است، ولی آنان که برتری یافته‌اند، بر آن نیستند که [سهمی از‌] روزی خویش را به زیردستان خود واگذارند(۱)، تا همه در روزی همسطح شوند؛ آیا نعمت خدا را دانسته انکار می‌کنند؟

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَٰجًا وَجَعَلَ لَكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم بَنِينَ وَحَفَدَةً وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِ ۚ أَفَبِٱلْبَـٰطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَتِ ٱللَّهِ هُمْ يَكْفُرُونَ﴿۷۲﴾

خدا برای شما همسرانی از [جنس‌] خودتان قرار داد و از همسرانتان فرزندان(۱) و نوادگانی(۲) پدید آورد(۳) و از نعمتهای پاکیزه به شما روزی داد؛ آیا به باطل باور می‌آورند و نعمت خدا را ناسپاسی می‌کنند؟