وَمَن يَهْدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلْمُهْتَدِ ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِهِۦ ۖ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا ۖ مَّأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَـٰهُمْ سَعِيرًا﴿۹۷﴾

هر که را خدا هدایت کند(۱)، ‌‌راه‌یافته [واقعی‌] است و کسانی که خدا گمراهشان کند(۲)، در برابر خدا کارسازی برای آنان نخواهی یافت، و روز رستاخیز آنان را کور و گنگ و کر، به رو درافتاده(۳) احضار می‌کنیم(۴)؛ جایگاهشان دوزخ است که هر گاه [حرارتش‌] فرونشیند، آتشی سوزان بر آنان می‌افزاییم.

ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُم بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَقَالُوٓا۟ أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا وَرُفَـٰتًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا﴿۹۸﴾

این سزای آنان است، به سبب آنکه آیات ما را انکار کردند و گفتند: چگونه وقتی استخوان و خاک شدیم، با آفرینش جدیدی برانگیخته خواهیم شد؟

۞ أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ قَادِرٌ عَلَىٰٓ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيهِ فَأَبَى ٱلظَّـٰلِمُونَ إِلَّا كُفُورًا﴿۹۹﴾

آیا توجّه نکردند که خدایی که آسمانها و زمین را آفریده، بر آفرینش همانند آنان قادر است(۱)؟ و برای [برانگیزش‌] آنان زمانی تردیدناپذیر مقرّر داشته است، ولی ستمکاران سر باز زدند [و‌] جز سرِ انکار نداشتند.

قُل لَّوْ أَنتُمْ تَمْلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحْمَةِ رَبِّىٓ إِذًا لَّأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ ٱلْإِنفَاقِ ۚ وَكَانَ ٱلْإِنسَـٰنُ قَتُورًا﴿۱۰۰﴾

بگو: اگر شما همه خزاین رحمت ‌صاحب‌اختیار مرا در اختیار می‌داشتید، [باز هم‌] از ترس خرج کردن امساک می‌کردید، که انسان همواره تنگ نظر بوده است.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَىٰ تِسْعَ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍ ۖ فَسْـَٔلْ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ إِذْ جَآءَهُمْ فَقَالَ لَهُۥ فِرْعَوْنُ إِنِّى لَأَظُنُّكَ يَـٰمُوسَىٰ مَسْحُورًا﴿۱۰۱﴾

به موسی نُه معجزه روشن عطا کردیم(۱)؛ وقتی که نزد فرعونیان آمد، فرعون گفت: به نظر من جادوزده می‌آیی؛ از دودمان یعقوب [داستان را‌] بپرس.

قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ أَنزَلَ هَـٰٓؤُلَآءِ إِلَّا رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ بَصَآئِرَ وَإِنِّى لَأَظُنُّكَ يَـٰفِرْعَوْنُ مَثْبُورًا﴿۱۰۲﴾

[موسی‌] اظهار داشت: تو به خوبی آگاهی که این [معجزات‌] را تنها ‌صاحب‌اختیار آسمانها و زمین به عنوان موجبات بصیرت فرستاده است، و تو را [با این روش‌] نابودشده می‌بینم.

فَأَرَادَ أَن يَسْتَفِزَّهُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ فَأَغْرَقْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ جَمِيعًا﴿۱۰۳﴾

[فرعون‌] تصمیم گرفت همه آنان را از آن سرزمین تبعید و پراکنده کند، ما هم او و همه همراهانش را غرق کردیم؛

وَقُلْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ لِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱسْكُنُوا۟ ٱلْأَرْضَ فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ ٱلْـَٔاخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفًا﴿۱۰۴﴾

پس از آن به دودمان یعقوب(۱) گفتیم: در آن سرزمین سکونت کنید و چون وعده دیگر فرارسد، شما را گرد هم می‌آوریم.