أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِى ٱلْأَرْضِ وَٱلْفُلْكَ تَجْرِى فِى ٱلْبَحْرِ بِأَمْرِهِۦ وَيُمْسِكُ ٱلسَّمَآءَ أَن تَقَعَ عَلَى ٱلْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِٱلنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ﴿۶۵﴾

آیا توجّه نکرده‌ای که خدا آنچه در زمین است و نیز کشتیها(۱) را که در دریاها به فرمان او در حرکتند، در خدمت شما گماشت؛ و [اجرام‌] آسمان را نگاه می‌دارد تا به زمین برخورد نکند، مگر به اذن خودش؛ که بی‌گمان خدا نسبت به مردم رئوف و مهربان است.

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ۗ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَكَفُورٌ﴿۶۶﴾

اوست که شما را حیات بخشید، آنگاه دستخوش مرگ می‌گرداند و باز زنده خواهد کرد؛ بی‌گمان انسان [در برابر او‌] ناسپاس است.

لِّكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنسَكًا هُمْ نَاسِكُوهُ ۖ فَلَا يُنَـٰزِعُنَّكَ فِى ٱلْأَمْرِ ۚ وَٱدْعُ إِلَىٰ رَبِّكَ ۖ إِنَّكَ لَعَلَىٰ هُدًى مُّسْتَقِيمٍ﴿۶۷﴾

برای هر امّتی رسم عبادتی مقرّر داشتیم که به آن عمل می‌کنند(۱)، پس در مورد این امر نباید با تو مجادله کنند؛ به سوی ‌صاحب‌اختیارت دعوت کن، که تو بر راهی راست هستی.

وَإِن جَـٰدَلُوكَ فَقُلِ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ﴿۶۸﴾

و اگر با تو به مجادله برخاستند، بگو: خدا به رفتار شما آگاه‌تر است.

ٱللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ﴿۶۹﴾

در روز رستاخیز، خدا میان شما در موارد اختلافتان داوری خواهد کرد.

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِى ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۗ إِنَّ ذَٰلِكَ فِى كِتَـٰبٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌ﴿۷۰﴾

مگر نمی‌دانی که خدا از آنچه در آسمان و زمین است آگاه است؟ این امور همه در کتاب [علم بی‌پایان او‌] ثبت است؛ و این بر خدا آسان است.

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ سُلْطَـٰنًا وَمَا لَيْسَ لَهُم بِهِۦ عِلْمٌ ۗ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِن نَّصِيرٍ﴿۷۱﴾

[شرک‌‌‌ورزان‌] ناآگاهانه چیزی را به جای خدا بندگی می‌کنند که [خدا‌] هیچ اعتباری به آن نداده است؛ و [این‌] ستمگران [به هنگام بلا‌] یاوری نخواهند داشت.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُنَا بَيِّنَـٰتٍ تَعْرِفُ فِى وُجُوهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلْمُنكَرَ ۖ يَكَادُونَ يَسْطُونَ بِٱلَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِنَا ۗ قُلْ أَفَأُنَبِّئُكُم بِشَرٍّ مِّن ذَٰلِكُمُ ۗ ٱلنَّارُ وَعَدَهَا ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ﴿۷۲﴾

چون آیات ما که روشنگر است، بر آنان خوانده شود، آثار [خشم و‌] انکار را بر چهره انکارورزان مشاهده می‌کنی؛ به گونه‌ای که می‌خواهند بر کسانی که آیات ما را بر آنان می‌خوانند، حمله برند(۱)؛ بگو: آیا شما را به [مجازاتی‌] بدتر از این(۲) آگاه کنم؟ آتش! خدا آن را به انکارورزان وعده داده و بد سرانجامی است.