فَأَنجَيْنَـٰهُ وَأَصْحَـٰبَ ٱلسَّفِينَةِ وَجَعَلْنَـٰهَآ ءَايَةً لِّلْعَـٰلَمِينَ﴿۱۵﴾

نوح و کسانی را که در کشتی[اش] بودند نجات دادیم و داستانشان را نشانه‌ای [برای عبرت] جهانیان قرار دادیم(۱).

وَإِبْرَٰهِيمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ ۖ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ﴿۱۶﴾

و ابراهیم را [نیز فرستادیم‌] آنگاه که به قومش گفت: خدای را بندگی کنید و از او پروا داشته باشید؛ اگر بدانید این به نفع شماست.

إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوْثَـٰنًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا فَٱبْتَغُوا۟ عِندَ ٱللَّهِ ٱلرِّزْقَ وَٱعْبُدُوهُ وَٱشْكُرُوا۟ لَهُۥٓ ۖ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ﴿۱۷﴾

به جای خدا بتهایی(۱) را بندگی می‌کنید و دروغ می‌سازید؛ افرادی که به جای خدا [آنان را‌] بندگی می‌کنید، قادر به تأمین روزی شما نیستند؛ روزی خود را از خدا بخواهید و او را بندگی کنید و [نعمتش را‌] سپاس دارید(۲)؛ که به پیشگاه او بازگردانده می‌شوید(۳).

وَإِن تُكَذِّبُوا۟ فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِّن قَبْلِكُمْ ۖ وَمَا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلْبَلَـٰغُ ٱلْمُبِينُ﴿۱۸﴾

اگر [مرا‌] ‌دروغ‌پرداز می‌شمرید، امّتهای قبل از شما نیز [پیامبرانشان را‌] ‌دروغ‌پرداز شمردند؛ و رسول وظیفه‌ای جز پیام‌رسانی آشکار ندارد.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ كَيْفَ يُبْدِئُ ٱللَّهُ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥٓ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌ﴿۱۹﴾

آیا توجّه نکرده‌اند که چگونه خدا آفرینش را آغاز می‌کند و سپس تکرار می‌کند؟ مسلّماً این کار بر خدا آسان است(۱).

قُلْ سِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ بَدَأَ ٱلْخَلْقَ ۚ ثُمَّ ٱللَّهُ يُنشِئُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۲۰﴾

بگو: جهانگردی کنید و ببینید که چگونه آفرینش را آغاز کرده است؛ سپس خدا آفرینشِ آخرت را [به همین گونه‌] پدید می‌آرد؛ البته خدا بر هر کاری تواناست.

يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَرْحَمُ مَن يَشَآءُ ۖ وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ﴿۲۱﴾

هر که را بخواهد، مجازات می‌کند(۱) و بر هر که بخواهد، رحمت می‌آورد(۲)؛ و [همه‌] به پیشگاه او بازگشت داده می‌شوید.

وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ ۖ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّ وَلَا نَصِيرٍ﴿۲۲﴾

شما در زمین و آسمان [خدای را‌] به تنگ نمی‌آورید(۱) و در برابر خدا هیچ کارساز و یاوری نخواهید داشت.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَلِقَآئِهِۦٓ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَئِسُوا۟ مِن رَّحْمَتِى وَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۲۳﴾

کسانی که آیات خدا و لقای او را انکار کردند، از رحمت من نومیدند و مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند.