يَسْـَٔلُكَ ٱلنَّاسُ عَنِ ٱلسَّاعَةِ ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ ٱللَّهِ ۚ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ ٱلسَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا﴿۶۳﴾

مردم درباره [فرا رسیدن‌] رستاخیز از تو می‌پرسند؛ بگو: علم آن خاصّ خداست؛ خبر نداری، بسا که [زمان وقوعش‌] نزدیک باشد(۱).

إِنَّ ٱللَّهَ لَعَنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعِيرًا﴿۶۴﴾

خدا انکارورزان را مورد نفرین خود قرار داده و آتشی سوزان برای آنان آماده کرده است؛

خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ۖ لَّا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا﴿۶۵﴾

جاودانه در آن به سر برند و کارساز و یاوری نخواهند یافت.

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِى ٱلنَّارِ يَقُولُونَ يَـٰلَيْتَنَآ أَطَعْنَا ٱللَّهَ وَأَطَعْنَا ٱلرَّسُولَا۠﴿۶۶﴾

روزی که چهره‌های آنان در آتش دگرگون شود، خواهند گفت: ای کاش از خدا و رسول اطاعت می‌کردیم.

وَقَالُوا۟ رَبَّنَآ إِنَّآ أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَآءَنَا فَأَضَلُّونَا ٱلسَّبِيلَا۠﴿۶۷﴾

و می‌گویند: ‌صاحب‌اختیارا، ما از بزرگان و سران(۱) خود اطاعت کردیم که ما را از راه به در بردند.

رَبَّنَآ ءَاتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ ٱلْعَذَابِ وَٱلْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيرًا﴿۶۸﴾

‌صاحب‌اختیارا، مجازاتشان را دوبرابر گردان(۱) و به سختی مورد نفرین خود قرارشان بده.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ ءَاذَوْا۟ مُوسَىٰ فَبَرَّأَهُ ٱللَّهُ مِمَّا قَالُوا۟ ۚ وَكَانَ عِندَ ٱللَّهِ وَجِيهًا﴿۶۹﴾

ای ایمان‌آوردگان، مانند کسانی نباشید که موسی را [با اتهام ناروا‌] آزردند(۱) و خدا از آنچه گفتند، مبرّایش ساخت(۲)؛ و او نزد خدا آبرومند است.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَقُولُوا۟ قَوْلًا سَدِيدًا﴿۷۰﴾

ای ایمان‌آوردگان، در برابر خدا پروا کنید و سنجیده و استوار سخن گویید،

يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَـٰلَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا﴿۷۱﴾

تا خدا هم کارهای شما را به سامان آرد و گناهان شما را ببخشاید؛ و هر که از خدا و رسولش اطاعت کند، به کامیابی بزرگی دست یافته است.

إِنَّا عَرَضْنَا ٱلْأَمَانَةَ عَلَى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱلْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا ٱلْإِنسَـٰنُ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا﴿۷۲﴾

ما [موهبت اختیار و حق انتخاب را به صورتِ‌] امانت(۱) بر آسمانها و زمین و کوهساران عرضه داشتیم، [بنا به عدم استعداد،‌] جملگی از تحمّل آن [عاجز مانده و‌] سر باز زدند و از آن هراس داشتند(۲) و انسان بار آن را بر عهده گرفت، ولی [با سوء استفاده از اختیار‌] به راستی ستم‌پیشه و جهالت‌پیشه است؛

لِّيُعَذِّبَ ٱللَّهُ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَٱلْمُنَـٰفِقَـٰتِ وَٱلْمُشْرِكِينَ وَٱلْمُشْرِكَـٰتِ وَيَتُوبَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًۢا﴿۷۳﴾

سرانجام خدا دورویان و شرک‌زدگان را اعمّ از مرد و زن [مشخّص و‌] مجازات کند و [به رحمت خویش‌] بر مردان و زنان مؤمن بازگردد؛ و خدا همواره آمرزگاری است مهربان.