قُلْ جَآءَ ٱلْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ ٱلْبَـٰطِلُ وَمَا يُعِيدُ﴿۴۹﴾

بگو: حق فرا رسید، و باطل نه [جلوه جدیدی را‌] می‌تواند آغاز کند، و نه [جلوه گذشته‌اش را‌] بازگرداند.

قُلْ إِن ضَلَلْتُ فَإِنَّمَآ أَضِلُّ عَلَىٰ نَفْسِى ۖ وَإِنِ ٱهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِىٓ إِلَىَّ رَبِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌ قَرِيبٌ﴿۵۰﴾

بگو: اگر من گمراه باشم، فقط به زیان خویش گمراه شده‌ام؛ و اگر به راه هدایت باشم، نتیجه وحی ‌صاحب‌اختیار من است؛ که او شنوا و نزدیک است.

وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ فَزِعُوا۟ فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا۟ مِن مَّكَانٍ قَرِيبٍ﴿۵۱﴾

کاش می‌دیدی آنگاه که [انکارورزان‌] مضطرب شوند بی‌آنکه راه گریزی داشته باشند، و از نزدیک [به مجازات‌] گرفته شوند(۱) [چگونه حقایق را به روشنی درک می‌کنند(۲)‌].

وَقَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِهِۦ وَأَنَّىٰ لَهُمُ ٱلتَّنَاوُشُ مِن مَّكَانٍۭ بَعِيدٍ﴿۵۲﴾

و [در آن حال‌] گویند: به قرآن ایمان آوردیم؛ و چگونه از مکانی دور [نسبت به دنیا‌] به ایمان دسترسی خواهند داشت(۱)؟

وَقَدْ كَفَرُوا۟ بِهِۦ مِن قَبْلُ ۖ وَيَقْذِفُونَ بِٱلْغَيْبِ مِن مَّكَانٍۭ بَعِيدٍ﴿۵۳﴾

با آنکه قبلاً آن را انکار می‌کردند و [با گمانها و نسبتهای نسنجیده‌] از دور تیری به تاریکی رها می‌کردند(۱).

وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُونَ كَمَا فُعِلَ بِأَشْيَاعِهِم مِّن قَبْلُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ فِى شَكٍّ مُّرِيبٍۭ﴿۵۴﴾

آنگاه میان آنان و خواسته‌هاشان(۱) جدایی افتد، چنانکه قبل از آن هم در مورد همفکرانشان(۲) انجام شد؛ زیرا آنان [نسبت به رستاخیز‌] در تردیدی آمیخته به بدگمانی بودند.

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ جَاعِلِ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ رُسُلًا أُو۟لِىٓ أَجْنِحَةٍ مَّثْنَىٰ وَثُلَـٰثَ وَرُبَـٰعَ ۚ يَزِيدُ فِى ٱلْخَلْقِ مَا يَشَآءُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۱﴾

ستایش(۱) خاصّ خدای آفریننده آسمانها و زمین است که فرشتگان را با بالهای(۲) [قدرت متفاوتِ(۳)‌] دوگانه و سه‌گانه و چهارگانه(۴)، فرستادگانی(۵) [برای اجرای فرمان خود‌] قرار داد(۶)؛ در آفرینش هر چه بخواهد، می‌افزاید، که خدا بر هر کاری تواناست.

مَّا يَفْتَحِ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ مِن رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۖ وَمَا يُمْسِكْ فَلَا مُرْسِلَ لَهُۥ مِنۢ بَعْدِهِۦ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ﴿۲﴾

هر رحمتی را که خدا در حق مردم بگشاید، بازدارنده‌ای نخواهد داشت، و هر نعمتی را که بازدارد، فرستنده‌ای پس از او وجود ندارد؛ و اوست فرا دست و فرزانه(۱).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ هَلْ مِنْ خَـٰلِقٍ غَيْرُ ٱللَّهِ يَرْزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۚ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ﴿۳﴾

ای مردم، نعمت خدای را بر خود به یاد آورید؛ آیا آفریننده‌ای جز خدا وجود دارد که شما را از آسمان و زمین روزی دهد؟ معبودی جز او نیست، پس چگونه [از راه بندگی او‌] بازگردانده می‌شوید؟!