هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَكُمْ خَلَـٰٓئِفَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ فَمَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُۥ ۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلْكَـٰفِرِينَ كُفْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِلَّا مَقْتًا ۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلْكَـٰفِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلَّا خَسَارًا﴿۳۹﴾

اوست که شما را در زمین جانشین [پیشینیان‌] کرد؛ پس هر که انکار ورزد، زیان انکارش بر خود اوست(۱)؛ و این انکارِ آنان نزد ‌صاحب‌اختیارشان جز خشم نسبت به آنان نمی‌افزاید، و بر آنان جز زیان به بار نمی‌آورد.

قُلْ أَرَءَيْتُمْ شُرَكَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَرُونِى مَاذَا خَلَقُوا۟ مِنَ ٱلْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ أَمْ ءَاتَيْنَـٰهُمْ كِتَـٰبًا فَهُمْ عَلَىٰ بَيِّنَتٍ مِّنْهُ ۚ بَلْ إِن يَعِدُ ٱلظَّـٰلِمُونَ بَعْضُهُم بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا﴿۴۰﴾

بگو: آیا توجّه کرده‌اید به معبودهای خود که به جای خدا [به نیایش‌] می‌خوانید؟ به من نشان دهید که چه چیز از زمین را آفریده‌اند، مگر در [آفرینش‌] آسمانها شرکتی داشته‌اند(۱)؟ یا کتابی در اختیارشان گذاشته‌ایم که به استناد آن، نشانه روشنی [بر حقّانیت خود‌] دارند؟ [نه،‌] بلکه ستمگران جز فریب به یکدیگر وعده نمی‌دهند.

۞ إِنَّ ٱللَّهَ يُمْسِكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ أَن تَزُولَا ۚ وَلَئِن زَالَتَآ إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِّنۢ بَعْدِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا﴿۴۱﴾

محقّقاً خدا آسمانها و زمین را نگاه می‌دارد تا [از نظام خود‌] منحرف نشوند(۱)؛ و اگر انحراف یابند، جز او هیچ کس قادر به حفظ آنها نیست؛ به راستی خدا بردباری است آمرزگار.

وَأَقْسَمُوا۟ بِٱللَّهِ جَهْدَ أَيْمَـٰنِهِمْ لَئِن جَآءَهُمْ نَذِيرٌ لَّيَكُونُنَّ أَهْدَىٰ مِنْ إِحْدَى ٱلْأُمَمِ ۖ فَلَمَّا جَآءَهُمْ نَذِيرٌ مَّا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا﴿۴۲﴾

[مشرکان عرب‌] با سوگندهای سخت خود، به خدا سوگند یاد کردند که اگر پیامبری هشداردهنده برای [هدایت‌]شان بیاید، از هر امّتی راه‌‌‌یافته‌تر خواهند شد؛ ولی همین که هشداردهنده‌ای به سراغشان آمد، جز بر بیزاری آنان نیفزود؛

ٱسْتِكْبَارًا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَكْرَ ٱلسَّيِّئِ ۚ وَلَا يَحِيقُ ٱلْمَكْرُ ٱلسَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِۦ ۚ فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ ٱلْأَوَّلِينَ ۚ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَبْدِيلًا ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَحْوِيلًا﴿۴۳﴾

به انگیزه سروری‌خواهی در زمین و دسیسه زشت؛ و [البتّه‌] دسیسه زشت تنها دامن اهلش را فرا می‌گیرد(۱)؛ آیا جز سنّتی که بر پیشینیان رفته است انتظار می‌برند؟ و سنت خدای را هرگز دگرگون و تغییرپذیر نخواهی یافت.

أَوَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَكَانُوٓا۟ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُعْجِزَهُۥ مِن شَىْءٍ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَلِيمًا قَدِيرًا﴿۴۴﴾

مگر جهانگردی نکرده‌اند تا ببینند سرانجام پیشینیانشان که نیرومندتر بودند، چگونه بود؟ چنین نیست که چیزی در آسمانها و زمین خدای را به تنگ آورد؛ چرا که او دانا و تواناست.