فَقَضَىٰهُنَّ سَبْعَ سَمَـٰوَاتٍ فِى يَوْمَيْنِ وَأَوْحَىٰ فِى كُلِّ سَمَآءٍ أَمْرَهَا ۚ وَزَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِمَصَـٰبِيحَ وَحِفْظًا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ﴿۱۲﴾

سپس آن توده گاز را [به صورت‌] هفت آسمان(۱) در دو دوران(۲) تقدیر کرد و به هر آسمانی برنامه‌اش را وحی کرد؛ و آسمان نزدیکتر را با چراغها [یی‌] آراستیم(۳) و محفوظ داشتیم؛ این است تقدیر [خدای‌] فرادست و دانا.

فَإِنْ أَعْرَضُوا۟ فَقُلْ أَنذَرْتُكُمْ صَـٰعِقَةً مِّثْلَ صَـٰعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ﴿۱۳﴾

اگر روی گرداندند، بگو: شما را به صاعقه‌ای نظیر [آنچه‌] قوم عاد و ثمود [را از پای درآورد‌] هشدار می‌دهم.

إِذْ جَآءَتْهُمُ ٱلرُّسُلُ مِنۢ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۖ قَالُوا۟ لَوْ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَـٰٓئِكَةً فَإِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ كَـٰفِرُونَ﴿۱۴﴾

آنگاه که رسولانِ گذشته و رسولانِ وقت به سراغشان آمدند [با این پیام‌] که جز خدای را بندگی نکنید؛ گفتند: اگر ‌صاحب‌اختیار ما می‌خواست [پیامی بفرستد‌] فرشتگانی نازل می‌کرد؛ ما پیامی را که مأمور [ابلاغ‌] آن شده‌اید، انکار می‌کنیم(۱).

فَأَمَّا عَادٌ فَٱسْتَكْبَرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَقَالُوا۟ مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۖ أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِى خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۖ وَكَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يَجْحَدُونَ﴿۱۵﴾

امّا قوم عاد به ناحق در زمین سروری‌خواهی کردند و گفتند: چه کسی نیرومندتر از ماست؟ مگر نمی‌دانستند خدایی که آنان را آفریده، نیرومندتر از آنان است؟ [ولی با خیره‌سری‌] آیات ما را دانسته انکار می‌کردند.

فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِىٓ أَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيقَهُمْ عَذَابَ ٱلْخِزْىِ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَخْزَىٰ ۖ وَهُمْ لَا يُنصَرُونَ﴿۱۶﴾

سرانجام تندبادی سرد و سخت در روزهایی شوم(۱) بر آنان فرستادیم تا مجازاتِ رسوایی را در زندگی دنیا به آنان بچشانیم؛ ولی مجازات آخرت رسواکننده‌تر است و [از هیچ سو‌] یاری نمی‌شوند.

وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَـٰهُمْ فَٱسْتَحَبُّوا۟ ٱلْعَمَىٰ عَلَى ٱلْهُدَىٰ فَأَخَذَتْهُمْ صَـٰعِقَةُ ٱلْعَذَابِ ٱلْهُونِ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ﴿۱۷﴾

و امّا قوم ثمود، آنان را نیز هدایت کردیم، ولی کور [دل‌] ی(۱) را بر هدایت ترجیح دادند(۲) و به [سزای‌] دستاوردشان صاعقه مجازات ذلّت‌بار آنان را فرا گرفت(۳)؛

وَنَجَّيْنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ﴿۱۸﴾

و کسانی را که ایمان آورده و پروا می‌کردند نجات دادیم(۱).

وَيَوْمَ يُحْشَرُ أَعْدَآءُ ٱللَّهِ إِلَى ٱلنَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ﴿۱۹﴾

و [به یاد آر‌] روزی که دشمنان خدا را به سوی آتشِ دوزخ احضار می‌کنند(۱) و [از پراکندگی‌] بازداشته می‌شوند،

حَتَّىٰٓ إِذَا مَا جَآءُوهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَـٰرُهُمْ وَجُلُودُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿۲۰﴾

تا چون به دوزخ رسند، گوش و دیدگان و پوستهای تنشان اعمالشان را گواهی دهند(۱).