وَٱلَّذِينَ يُحَآجُّونَ فِى ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مَا ٱسْتُجِيبَ لَهُۥ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ﴿۱۶﴾

کسانی که - پس از پذیرش عمومی درباره [دینِ‌] خدا محاجّه می‌کنند، منطقشان نزد ‌صاحب‌اختیارشان بی‌پایه است؛ خشم [خدا‌] گریبانگیرشان می‌شود و مجازاتی سخت [در انتظار‌] دارند.

ٱللَّهُ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ وَٱلْمِيزَانَ ۗ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ ٱلسَّاعَةَ قَرِيبٌ﴿۱۷﴾

خداست که کتاب و مقیاس عدالت را به حق نازل کرده است(۱)؛ و خبر نداری، بسا که رستاخیز نزدیک باشد(۲).

يَسْتَعْجِلُ بِهَا ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا ۖ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا ٱلْحَقُّ ۗ أَلَآ إِنَّ ٱلَّذِينَ يُمَارُونَ فِى ٱلسَّاعَةِ لَفِى ضَلَـٰلٍۭ بَعِيدٍ﴿۱۸﴾

کسانی که رستاخیز را باور ندارند، [با تمسخر و‌] به شتاب آن را می‌خواهند؛ و کسانی که باور دارند و می‌دانند که حق است، از آن هراسانند(۱)؛ آگاه باشید آنان که در مورد رستاخیز جدل و انکار می‌کنند، در گمراهی بی‌پایانی قرار دارند.

ٱللَّهُ لَطِيفٌۢ بِعِبَادِهِۦ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ ۖ وَهُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ﴿۱۹﴾

خدا در مورد بندگانش باریک‌بین است، هر که را بخواهد، روزی [فراوان‌] می‌بخشد؛ و او نیرومند و فرا دست است.

مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلْـَٔاخِرَةِ نَزِدْ لَهُۥ فِى حَرْثِهِۦ ۖ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ﴿۲۰﴾

هر که کشت آخرت را بخواهد، کشته‌اش را برکت می‌بخشیم(۱)؛ و هر که [تنها‌] کشت دنیا را بخواهد، در اختیارش قرار می‌دهیم، ولی در آخرت بهره‌ای نخواهد داشت(۲).

أَمْ لَهُمْ شُرَكَـٰٓؤُا۟ شَرَعُوا۟ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنۢ بِهِ ٱللَّهُ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةُ ٱلْفَصْلِ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۗ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۲۱﴾

مگر مشرکان معبودانی دارند که بی‌اذن خدا [قوانین‌] دینی برای آنان مقرّر کرده‌اند؛ و اگر حکم قطعی [برای مهلت(۱)‌] در میان نبود، میان آنان [بی‌درنگ‌] داوری می‌شد؛ و [به هرحال‌] ستمگران مجازاتی(۲) دردناک [در انتظار‌] دارند.

تَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا۟ وَهُوَ وَاقِعٌۢ بِهِمْ ۗ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فِى رَوْضَاتِ ٱلْجَنَّاتِ ۖ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمْ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْكَبِيرُ﴿۲۲﴾

[در آن روز‌] ستمگران را از دستاوردشان هراسان(۱) می‌بینی و [کیفر آن‌] دامنگیر آنان است؛ ولی مؤمنانِ نیک‌رفتار در سبزه زارهای باغهای بهشت مستقرند؛ هر چه بخواهند، نزد ‌صاحب‌اختیارشان دارند(۲)؛ افزون‌بخشی بزرگ همین است.