وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَٰبًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔونَ﴿۳۴﴾

و نیز درهای منازلشان و تختهایی(۱) را که بر آن تکیه می‌زنند [مزین به سیم و زر می‌کردیم‌]،

وَزُخْرُفًا ۚ وَإِن كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَـٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَٱلْـَٔاخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ﴿۳۵﴾

و زیور [های دیگر نیز‌]؛ و[لی‌] همه اینها برخورداری [گذرای‌] زندگی دنیاست؛ و آخرت نزد ‌صاحب‌اختیار تو خاصّ پرواپیشگان است.

وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ ٱلرَّحْمَـٰنِ نُقَيِّضْ لَهُۥ شَيْطَـٰنًا فَهُوَ لَهُۥ قَرِينٌ﴿۳۶﴾

هر که از یاد [خدای] رحمان دل بگرداند، شیطانی بر او می‌گماریم تا همنشینش باشد(۱) [و زندگی‌اش را دشوار کند(۲)‌].

وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ﴿۳۷﴾

شیاطین، این گروه را از راه [خدا‌] بازمی‌دارند، و[لی‌] آنان پندارشان این است که راه‌یافته‌اند(۱).

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَنَا قَالَ يَـٰلَيْتَ بَيْنِى وَبَيْنَكَ بُعْدَ ٱلْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ ٱلْقَرِينُ﴿۳۸﴾

تا آنگاه که [در قیامت‌] نزد ما آید، [به شیطانِ همنشینش‌] گوید: کاش میان من و تو فاصله‌ای به دوری شرق و غرب(۱) بود، که بد همنشینی [بودی‌].

وَلَن يَنفَعَكُمُ ٱلْيَوْمَ إِذ ظَّلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ﴿۳۹﴾

و امروز [پشیمانی‌] هرگز سودی به حالتان نخواهد داشت، زیرا ستم کرده‌اید و همه در مجازات شریکید.

أَفَأَنتَ تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ أَوْ تَهْدِى ٱلْعُمْىَ وَمَن كَانَ فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ﴿۴۰﴾

مگر تو می‌توانی [پیام خود را‌] به گوش ناشنوایان برسانی یا نابینایان و گمراهانِ آشکاری را هدایت کنی؟

فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّنتَقِمُونَ﴿۴۱﴾

اگر هم تو را [زودتر از دنیا‌] ببریم، [در هر حال‌] از آنها انتقام خواهیم کشید(۱)؛

أَوْ نُرِيَنَّكَ ٱلَّذِى وَعَدْنَـٰهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِم مُّقْتَدِرُونَ﴿۴۲﴾

یا مجازاتی را که به آنان وعده داده‌ایم، [در دوران حیاتت‌] به تو می‌نماییم، که ما بر آنان اقتدار داریم(۱).

فَٱسْتَمْسِكْ بِٱلَّذِىٓ أُوحِىَ إِلَيْكَ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴿۴۳﴾

پس بر آنچه بر تو وحی می‌شود چنگ بزن، که بر راهی راست(۱) قرار داری.

وَإِنَّهُۥ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۖ وَسَوْفَ تُسْـَٔلُونَ﴿۴۴﴾

قرآن برای تو و قومت تذکاری است و [در مورد نحوه برخورد با آن‌] بازخواست خواهید شد.

وَسْـَٔلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَآ أَجَعَلْنَا مِن دُونِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ءَالِهَةً يُعْبَدُونَ﴿۴۵﴾

از [پیروانِ راستینِ(۱)‌] رسولانی که قبل از تو فرستادیم، بپرس: آیا جز خدای رحمان معبودی قابل پرستش قرار داده‌ایم؟

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَقَالَ إِنِّى رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۴۶﴾

موسی را با معجزات خویش به سوی فرعون و سران [قوم‌] ش فرستادیم که گفت: من رسولِ پروردگار جهانیانم.

فَلَمَّا جَآءَهُم بِـَٔايَـٰتِنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَضْحَكُونَ﴿۴۷﴾

و چون آیات ما را بر آنان ارائه کرد، همان دم بر آنها خنده سر دادند.