إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ تَسْمِيَةَ ٱلْأُنثَىٰ﴿۲۷﴾

کسانی که به آخرت باور ندارند، فرشتگان را ماده نامگذاری می‌کنند(۱) [و آنان را دختران خدا می‌دانند(۲)‌].

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ ۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغْنِى مِنَ ٱلْحَقِّ شَيْـًٔا﴿۲۸﴾

در موردِ این امر بی‌اطلاعند؛ [و‌] فقط پیرو گمانند، در حالی که گمان برای [شناخت‌] حقیقت کافی نیست.

فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا﴿۲۹﴾

پس تو نیز از کسی که از یاد ما روی برتافته و جز زندگی دنیا را نمی‌خواهد، روی برتاب.

ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱهْتَدَىٰ﴿۳۰﴾

منتهای درکشان همین است؛ محقّقاً ‌صاحب‌اختیار تو به حال کسانی که از راه او منحرف شده‌اند، آگاه‌تر است، و نیز به حال راه‌یافتگان.

وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَسَـٰٓـُٔوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ بِٱلْحُسْنَى﴿۳۱﴾

هر چه در آسمانها و زمین است متعلّق به خداست؛ [راه خیر و شرّ را به انسان ارائه کرد‌] تا بدکاران را در برابر رفتارشان کیفر دهد و نیکوکاران را پاداش نیکو عطا کند(۱)؛

ٱلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَـٰٓئِرَ ٱلْإِثْمِ وَٱلْفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلْمَغْفِرَةِ ۚ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِى بُطُونِ أُمَّهَـٰتِكُمْ ۖ فَلَا تُزَكُّوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ﴿۳۲﴾

همان کسان که از گناهان بزرگ و بی‌شرمی‌ها کناره می‌گیرند، مگر لغزشهای کم اهمیت؛ که ‌صاحب‌اختیار تو فراخ آمرزش است(۱)؛ از همان دم که شما را از زمین پدید آورد و آنگاه که به صورت جنین(۲) در شکم مادرانتان بودید، به [طبیعتِ‌] شما آگاه‌تر [از خودتان‌] است؛ پس خودستایی مکنید، که او به حال پرواپیشگان داناتر است(۳).

أَفَرَءَيْتَ ٱلَّذِى تَوَلَّىٰ﴿۳۳﴾

آیا متوجّه آن کس شده‌ای که [از پذیرش حق‌] روی برتافت؟

وَأَعْطَىٰ قَلِيلًا وَأَكْدَىٰٓ﴿۳۴﴾

و اندکی انفاق کرد و [بعد‌] خودداری نمود.

أَعِندَهُۥ عِلْمُ ٱلْغَيْبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ﴿۳۵﴾

مگر علم غیب دارد و [آینده را‌] می‌بیند؟

أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِى صُحُفِ مُوسَىٰ﴿۳۶﴾

یا از مفاد کتاب آسمانی موسی و [تعلیمات‌] ابراهیم - که حق [بندگی ما‌] را به تمامی ادا کرد(۱)- باخبر نشده است؟

وَإِبْرَٰهِيمَ ٱلَّذِى وَفَّىٰٓ﴿۳۷﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ﴿۳۸﴾

که هیچ کس بار گناه دیگری را بر عهده نخواهد گرفت(۱)،

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَـٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ﴿۳۹﴾

و اینکه انسان جز ثمره تلاش [و نیت‌] خود را نخواهد داشت(۱)،

وَأَنَّ سَعْيَهُۥ سَوْفَ يُرَىٰ﴿۴۰﴾

و اینکه بی‌گمان تلاش او منظور خواهد شد(۱).

ثُمَّ يُجْزَىٰهُ ٱلْجَزَآءَ ٱلْأَوْفَىٰ﴿۴۱﴾

آنگاه پاداشش به تمامی داده خواهد شد(۱)،

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلْمُنتَهَىٰ﴿۴۲﴾

و اینکه منتها[ی همه امور‌] به سوی ‌صاحب‌اختیار توست(۱)،

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ﴿۴۳﴾

و اوست که می‌خنداند و می‌گریاند،

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا﴿۴۴﴾

و اوست که مرگ و حیات می‌دهد،