يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ تُوبُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّـٰتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ يَوْمَ لَا يُخْزِى ٱللَّهُ ٱلنَّبِىَّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ ۖ نُورُهُمْ يَسْعَىٰ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَـٰنِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَٱغْفِرْ لَنَآ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۸﴾
ای ایمانآوردگان، با خلوص تمام به درگاه خدا بازگردید؛ چه بسا صاحباختیارتان بدیهایتان را بزداید و شما را به باغهایی [از بهشت] درآورد که نهرها در دامن آن جاری است، روزی که خدا پیامبر و مؤمنان همراهش را خوار نمیسازد؛ نور [ایمان]شان پیشاپیش آنان و [به نشان یمن و برکت] از سوی راستشان شتابان است و میگویند: صاحباختیارا، نور ما را به حدّ کمال برسان و بر ما ببخشای که بر هر کاری توانایی.