إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ﴿۱﴾

آنگاه که آسمان گسسته شود،

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ﴿۲﴾

و ستارگان پراکنده گردند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ﴿۳﴾

و دریاها شکافته و پیوسته شوند،

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ﴿۴﴾

و گورها زیر و زبر گردند،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ﴿۵﴾

هر کس از آنچه انجام داده و آنچه [از آثار و سنّتهای نیک و بد‌] باقی گذاشته است، آگاه خواهد شد(۱).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ﴿۶﴾

ای انسان، چه چیز تو را در مورد ‌صاحب‌اختیار کریمت مغرور ساخته است(۱)؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ﴿۷﴾

همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و اعتدال و هماهنگی بخشید،

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ﴿۸﴾

و به آن صورتی که خود می‌خواست، تو را پرداخت(۱).

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ﴿۹﴾

چنین نیست [که به کرم خدا مغرور شده باشید‌]، بلکه روز جزا را دروغ می‌شمرید.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ﴿۱۰﴾

بی‌گمان‌ نگهبانانی بر شما گمارده شده است(۱)، نویسندگانی بزرگوار که آنچه می‌کنید، می‌دانند(۲).

كِرَامًا كَـٰتِبِينَ﴿۱۱﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ﴿۱۲﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ﴿۱۳﴾

محقّقاً نیکوکاران(۱) در بهشت پرنعمتند؛

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ﴿۱۴﴾

و بزهکاران(۱) در دوزخ؛

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ﴿۱۵﴾

چنین نیست [که می‌پندارند‌]، روز جزا به آن درمی‌آیند؛

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ﴿۱۶﴾

و از آن برکنار نخواهند بود.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ﴿۱۷﴾

خبر نداری روز جزا چگونه است!

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ﴿۱۸﴾

باز هم خبر نداری روز جزا چگونه است!

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْـًٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ﴿۱۹﴾

روزی است که هیچ کس در مورد کسی مطلقاً اختیار ندارد؛ و در آن روز فرمان در اختیار خداست(۱).

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ﴿۱﴾

وای بر کاهش‌‌دهندگان [حقوق مردم(۱)‌]؛

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ﴿۲﴾

آنان که وقتی از مردم پیمانه می‌گیرند، تمام [و کامل‌] دریافت می‌کنند؛

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ﴿۳﴾

و چون برای مردم پیمانه یا وزن کنند، کاهش می‌دهند(۱).

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ﴿۴﴾

مگر گمان نمی‌برند که برانگیخته خواهند شد؟

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ﴿۵﴾

در روزی بزرگ،

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۶﴾

روزی که مردم در پیشگاه ‌صاحب‌اختیار جهانیان به پای ایستند.