لِإِيلَـٰفِ قُرَيْشٍ﴿۱﴾

به خاطر همبستگی قریش،

إِۦلَـٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ﴿۲﴾

خاصّه همبستگی‌شان در سفرهای زمستانی و تابستانی،

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَـٰذَا ٱلْبَيْتِ﴿۳﴾

[همگی‌] باید ‌صاحب‌اختیار این خانه(۱) را بندگی کنند [نه غیر او را(۲)‌]،

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ﴿۴﴾

همان کسی که در گرسنگی خوراکشان داد، و از ترس [دشمن‌] ایمنشان ساخت(۱).

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ﴿۱﴾

آیا توجّه کرده‌ای به کسی که [روز‌] جزا را دروغ می‌شمرَد؟

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ﴿۲﴾

او همان کسی است که یتیم را به سختی می‌رانَد،

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ﴿۳﴾

و بر اطعام بینوا ترغیب نمی‌کند؛

فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ﴿۴﴾

وای بر آن نمازگزاران،

ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ﴿۵﴾

که از نماز خود غافلند(۱)،

ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ﴿۶﴾

همانان که ریا می‌ورزند،

وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ﴿۷﴾

و مایحتاج زندگی را [از دیگران‌] دریغ می‌دارند.

إِنَّآ أَعْطَيْنَـٰكَ ٱلْكَوْثَرَ﴿۱﴾

نیکویی[های] فراوان به تو بخشیدیم.

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنْحَرْ﴿۲﴾

پس [به شکرانه آن‌] برای ‌صاحب‌اختیارت نماز گزار و قربانی کن.

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلْأَبْتَرُ﴿۳﴾

تحقیقاً دشمن تو است که بریده نسل خواهد شد [نه تو‌].