مَّن يُطِعِ ٱلرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ ٱللَّهَ ۖ وَمَن تَوَلَّىٰ فَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا﴿۸۰﴾

هر که از رسول اطاعت کند، مسلّماً از خدا اطاعت کرده است؛ و هر که [از اطاعت او‌] روی برتابد، [توفیق را از خودش سلب کرده است(۱)‌] ما تو را نگاهبان آنان نفرستادیم(۲).

وَيَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَزُوا۟ مِنْ عِندِكَ بَيَّتَ طَآئِفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ ٱلَّذِى تَقُولُ ۖ وَٱللَّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ ۖ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًا﴿۸۱﴾

[در حضور تو‌] دم از فرمانبرداری می‌زنند و چون از حضور تو دور شوند، گروهی از آنان خلاف آنچه می‌گویند(۱)، شبانه در دل می‌پرورند؛ و خدا اندیشه‌هایی را که شبانه در خاطر می‌پرورند ثبت خواهد کرد؛ از آنان روی بگردان و بر خدا توکّل کن، که خدا به عنوان کارگزار کافی است(۲).

أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ ٱلْقُرْءَانَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ ٱللَّهِ لَوَجَدُوا۟ فِيهِ ٱخْتِلَـٰفًا كَثِيرًا﴿۸۲﴾

آیا در قرآن تدبّر نمی‌کنند؟ اگر از جانب غیر خدا می‌بود، در آن ناهمگونی فراوان می‌یافتند(۱)

وَإِذَا جَآءَهُمْ أَمْرٌ مِّنَ ٱلْأَمْنِ أَوِ ٱلْخَوْفِ أَذَاعُوا۟ بِهِۦ ۖ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى ٱلرَّسُولِ وَإِلَىٰٓ أُو۟لِى ٱلْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ ٱلَّذِينَ يَسْتَنۢبِطُونَهُۥ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُۥ لَٱتَّبَعْتُمُ ٱلشَّيْطَـٰنَ إِلَّا قَلِيلًا﴿۸۳﴾

هنگامی که خبری [حاکی‌] از امنیت یا خطر [در رابطه با دشمنان‌] بر آنان برسد، [بدون تحقیق‌] آن را پخش می‌کنند؛ و اگر آن [خبر‌] را به رسول و یا متصدیان امور که از خودشان هستند(۱) گزارش می‌کردند، حقیقت آن را افراد مطّلع و با تشخیص‌شان درمی‌یافتند؛ به راستی اگر افزون‌بخشی و رحمت خدا بر شما نبود، جز تعداد قلیلی، [همه‌] پیرو شیطان می‌شدید.

فَقَـٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ ۚ وَحَرِّضِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَكُفَّ بَأْسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًا وَأَشَدُّ تَنكِيلًا﴿۸۴﴾

در راه خدا به جنگ برخیز؛ تنها نسبت به خود مکلفی، و[لی‌] مؤمنان را [نیز‌] ترغیب کن؛ چه بسا خدا سختگیری انکارورزان را بازدارد، که سختگیری و عقوبت خدا شدیدتر است.

مَّن يَشْفَعْ شَفَـٰعَةً حَسَنَةً يَكُن لَّهُۥ نَصِيبٌ مِّنْهَا ۖ وَمَن يَشْفَعْ شَفَـٰعَةً سَيِّئَةً يَكُن لَّهُۥ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ مُّقِيتًا﴿۸۵﴾

هر که موجب خیری [برای دیگران‌] شود، خود [نیز‌] از آن بهره‌ای خواهد داشت؛ و هر که موجب شرّی باشد، از آن سهمی خواهد داشت(۱)؛ و خدا بر هر چیز تواناست.

وَإِذَا حُيِّيتُم بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا۟ بِأَحْسَنَ مِنْهَآ أَوْ رُدُّوهَآ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَسِيبًا﴿۸۶﴾

هر گاه به شما درودی صمیمانه گویند، نیکوتر از آن و یا معادل آن پاسخ گویید(۱)، که خدا بر هر چیز حسابرس است.