وَٱسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا﴿۱۰۶﴾

از خدا آمرزش بخواه، که خدا آمرزگاری است مهربان.

وَلَا تُجَـٰدِلْ عَنِ ٱلَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا﴿۱۰۷﴾

از کسانی که به خود [و دیگران‌] خیانت می‌ورزند، دفاع مکن، که خدا خیانتکاران گناهکار را دوست ندارد؛

يَسْتَخْفُونَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ ٱللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَىٰ مِنَ ٱلْقَوْلِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا﴿۱۰۸﴾

[خیانتهای خود را‌] از مردم پنهان می‌کنند، و[لی‌] از خدا نمی‌توانند پنهان دارند و آنگاه که گفتاری خلافِ پسند خدا را شبانه در دل می‌پرورند، خدا حاضر است، و به آنچه می‌کنند احاطه دارد.

هَـٰٓأَنتُمْ هَـٰٓؤُلَآءِ جَـٰدَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا فَمَن يُجَـٰدِلُ ٱللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا﴿۱۰۹﴾

هان! شما کسانی هستید که در زندگی دنیا از خیانتکاران دفاع کردید، در روز رستاخیز چه کسی در برابر خدا از آنان دفاع خواهد کرد؟ یا چه کسی کارگزارشان خواهد بود؟

وَمَن يَعْمَلْ سُوٓءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُۥ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورًا رَّحِيمًا﴿۱۱۰﴾

هر که عمل ناشایستی مرتکب شود یا به خویش ستم کند، آنگاه [متنبه شده‌] از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزگاری مهربان خواهد یافت(۱)؛

وَمَن يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُۥ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا﴿۱۱۱﴾

و هر که گناهی مرتکب شود، بی‌گمان به زیان خویش مرتکب شده است(۱)؛ و خدا دانایی است فرزانه.

وَمَن يَكْسِبْ خَطِيٓـَٔةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِۦ بَرِيٓـًٔا فَقَدِ ٱحْتَمَلَ بُهْتَـٰنًا وَإِثْمًا مُّبِينًا﴿۱۱۲﴾

و هر که خطایی یا گناهی مرتکب شود، آنگاه بی‌گناهی را به آن متهم کند، بار بهتان و گناهی آشکار را به دوش کشیده است.

وَلَوْلَا فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُۥ لَهَمَّت طَّآئِفَةٌ مِّنْهُمْ أَن يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمْ ۖ وَمَا يَضُرُّونَكَ مِن شَىْءٍ ۚ وَأَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُن تَعْلَمُ ۚ وَكَانَ فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًا﴿۱۱۳﴾

اگر افزون‌بخشی و رحمت خدا بر تو نبود، گروهی از دشمنان درصدد گمراه کردن تو بودند، و[لی‌] تنها خود را گمراه می‌کنند و هیچ زیانی به تو نمی‌رسانند(۱). خدا بر تو کتاب و دانشِ توأم با بینش نازل کرد و آنچه را که نمی‌توانستی بدانی به تو آموخت(۲)؛ و افزون‌بخشی خدا نسبت به تو فراوان است.