۞ لَّا يُحِبُّ ٱللَّهُ ٱلْجَهْرَ بِٱلسُّوٓءِ مِنَ ٱلْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا﴿۱۴۸﴾

خدا بدگویی آشکار را دوست ندارد، مگر [از جانب‌] کسی که مورد ستم قرار گرفته باشد؛ و خدا شنوایی داناست.

إِن تُبْدُوا۟ خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا۟ عَن سُوٓءٍ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا﴿۱۴۹﴾

اگر نیکویی را آشکار یا نهان دارید و یا از بدیها[ی دیگران‌] گذشت نمایید، [خداپسندانه است و(۱)‌] خدا گذشت‌‌کننده و تواناست.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُوا۟ بَيْنَ ٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُوا۟ بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا﴿۱۵۰﴾

کسانی که خدا و رسولانش را انکار می‌کنند و می‌خواهند بین خدا و رسولانش جدایی قائل شوند(۱) و می‌گویند: پاره‌ای از پیامبران را باور داریم و پاره‌ای دیگر را انکار می‌کنیم، و می‌خواهند بین انکار و ایمان راهی انتخاب کنند، انکارورزان واقعی‌اند؛ و برای آنان مجازاتی ذلّت‌بار آماده کرده‌ایم.

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ حَقًّا ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا﴿۱۵۱﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَلَمْ يُفَرِّقُوا۟ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ أُو۟لَـٰٓئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا﴿۱۵۲﴾

کسانی که به خدا و رسولانش باور دارند و میان هیچ یک از آنها تفاوتی قائل نمی‌شوند، پاداششان را [خدا‌] خواهد داد، که خدا آمرزگاری است مهربان.

يَسْـَٔلُكَ أَهْلُ ٱلْكِتَـٰبِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَـٰبًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۚ فَقَدْ سَأَلُوا۟ مُوسَىٰٓ أَكْبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوٓا۟ أَرِنَا ٱللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ۚ ثُمَّ ٱتَّخَذُوا۟ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَٰلِكَ ۚ وَءَاتَيْنَا مُوسَىٰ سُلْطَـٰنًا مُّبِينًا﴿۱۵۳﴾

اهل‌کتاب از تو درخواست می‌کنند کتابی از آسمان [یک جا‌] بر آنها نازل کنی(۱)! از موسی بزرگتر از این را خواستند(۲) که گفتند: خدا را آشکارا به ما بنما(۳)، و به خاطر [کلام ناهنجار و‌] ظلمشان، صاعقه آنها را فرا گرفت؛ آنگاه با آنکه نشانه‌های روشن بر آنها آمده بود، گوساله را [به پرستش‌] گرفتند، و [پس از توبه،‌] از آن [گناهشان‌] نیز درگذشتیم(۴)؛ و به موسی موضعی مسلّط دادیم.

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ ٱلطُّورَ بِمِيثَـٰقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا۟ فِى ٱلسَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَـٰقًا غَلِيظًا﴿۱۵۴﴾

و کوه طور را برای گرفتن پیمان از آنان(۱) بر فرازشان افراشتیم(۲) و گفتیم: با خضوع و فروتنی از دروازه وارد شوید و فرمان دادیم که: روز[های] شنبه [از حکم حرمت صید ماهی‌] تجاوز نکنید(۳) و از آنان پیمان محکمی گرفتیم.