حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ ٱلْمَيْتَةُ وَٱلدَّمُ وَلَحْمُ ٱلْخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ لِغَيْرِ ٱللَّهِ بِهِۦ وَٱلْمُنْخَنِقَةُ وَٱلْمَوْقُوذَةُ وَٱلْمُتَرَدِّيَةُ وَٱلنَّطِيحَةُ وَمَآ أَكَلَ ٱلسَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى ٱلنُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُوا۟ بِٱلْأَزْلَـٰمِ ۚ ذَٰلِكُمْ فِسْقٌ ۗ ٱلْيَوْمَ يَئِسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَٱخْشَوْنِ ۚ ٱلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِى وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلْإِسْلَـٰمَ دِينًا ۚ فَمَنِ ٱضْطُرَّ فِى مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ ۙ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۳﴾

مردار، خون(۱)، گوشتِ خوک و آنچه [به هنگام ذبح‌] نام غیر خدا بر آن برده شده(۲) [و برای خوشآمد بزرگان قربانی شده باشد‌] و حیوانی که خفه شده و یا با زدن از پای درآمده و بر اثر سقوط یا ضرب شاخ [حیوانی دیگر‌] کشته شده و باقیمانده صید درندگان بر شما حرام شده است، مگر اینکه [زنده یافته و‌] ذبح کرده باشید؛ و [نیز‌] آنچه در برابر بتها قربانی شوند و تقسیم [گوشت حیوان‌] به حکم قرعه؛ اینها همه انحراف است؛ امّا هر که در شرایط گرسنگی بدون قصد گناه، ناگزیر [از خوردن آنها‌] گردد، [مسأله‌ای نیست که‌] خدا آمرزگاری است مهربان؛ امروز انکارورزان از [کارشکنی در‌] دین شما نومید شدند، پس از آنان نترسید و از [نافرمانی‌] من بترسید؛ امروز دین شما را به کمال رساندم و نعمت خویش را بر شما تمام کردم و تسلیم [در قبال خدا‌] را(۳) به عنوان دین برای شما انتخاب کردم(۴).

يَسْـَٔلُونَكَ مَاذَآ أُحِلَّ لَهُمْ ۖ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ ٱلطَّيِّبَـٰتُ ۙ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ ٱلْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ ٱللَّهُ ۖ فَكُلُوا۟ مِمَّآ أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَٱذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ عَلَيْهِ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ﴿۴﴾

از تو می‌پرسند چه چیزهایی بر آنان حلال شده است؟ بگو: نعمتهای پاکیزه بر شما حلال است، و [نیز‌] دستاورد سگان شکاری(۱) که مورد تعلیمشان قرار داده‌اید(۲)؛ [زیرا‌] هنری که خدا به شما آموخته است به سگان آموزش می‌دهید؛ پس، از شکاری که برای شما گرفته‌اند بخورید و نام خدا را بر آن یاد کنید(۳) و در برابر خدا پروا کنید، که خدا ‌سریع‌الحساب است.

ٱلْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ ٱلطَّيِّبَـٰتُ ۖ وَطَعَامُ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖ وَٱلْمُحْصَنَـٰتُ مِنَ ٱلْمُؤْمِنَـٰتِ وَٱلْمُحْصَنَـٰتُ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ مِن قَبْلِكُمْ إِذَآ ءَاتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَـٰفِحِينَ وَلَا مُتَّخِذِىٓ أَخْدَانٍ ۗ وَمَن يَكْفُرْ بِٱلْإِيمَـٰنِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُۥ وَهُوَ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ﴿۵﴾

امروز نعمتهای پاکیزه بر شما حلال شد؛ و غذا [و ذبایح‌] اهل‌کتاب بر شما و غذا [و ذبایح‌] شما بر آنان حلال است(۱) و [نیز ازدواج با‌] زنان پارسای مؤمن و زنان پارسایی که قبل از شما اهل‌کتاب بودند [بر شما حلال است‌]، در صورتی که مهرشان را بپردازید، در حالی که خود پاکدامن باشید نه بی‌عفت، و نه اینکه [در نهان‌] دوست(۲) بگیرید؛ و هر که [ضرورتِ‌] ایمان را انکار کند، تلاشش بر باد رفته است و در آخرت در شمار زیانکاران خواهد بود.