۞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ ٱلْيَهُودَ وَٱلنَّصَـٰرَىٰٓ أَوْلِيَآءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُۥ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۵۱﴾

ای ایمان‌آوردگان، یهودیان و مسیحیان را دوست نزدیک خود مگیرید، آنان خود پشتیبان یکدیگرند؛ و هر که از شما با آنان طرح دوستی بندد، در زمره آنان است(۱)؛ و خدا ستمگران را هدایت نخواهد کرد.

فَتَرَى ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَـٰرِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰٓ أَن تُصِيبَنَا دَآئِرَةٌ ۚ فَعَسَى ٱللَّهُ أَن يَأْتِىَ بِٱلْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِۦ فَيُصْبِحُوا۟ عَلَىٰ مَآ أَسَرُّوا۟ فِىٓ أَنفُسِهِمْ نَـٰدِمِينَ﴿۵۲﴾

بیماردلان را مشاهده می‌کنی که در [دوستی‌] آنان شتابانند، [و‌] می‌گویند: از این می‌ترسیم که رویداد بدی برای ما پیش آید(۱)؛ چه بسا خدا پیروزی یا شرایطی خاصّ از جانب خویش [به نفع مسلمین‌] پدید آرد، تا [این گروه‌] از اندیشه‌هایی که در دل نهان می‌داشتند پشیمان گردند.

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَهَـٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَقْسَمُوا۟ بِٱللَّهِ جَهْدَ أَيْمَـٰنِهِمْ ۙ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ ۚ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فَأَصْبَحُوا۟ خَـٰسِرِينَ﴿۵۳﴾

[آن روز‌] مؤمنین خواهند گفت: آیا اینان همان کسانی هستند که با سوگندهای سخت خود، به خدا سوگند یاد کردند که با شما خواهند بود؟ تلاششان بر باد رفت(۱) و زیانکار شدند.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِۦ فَسَوْفَ يَأْتِى ٱللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُۥٓ أَذِلَّةٍ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ يُجَـٰهِدُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَآئِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ ٱللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌ﴿۵۴﴾

ای ایمان‌آوردگان، هر که از شما از دین خویش بازگردد(۱) [چه باک‌] به زودی خدا گروهی را [پدید‌] آرد که دوستشان دارد و دوستش دارند؛ در برابر مؤمنان فروتنند و در برابر انکارورزان سرفراز(۲)؛ در راه خدا به تلاش برخیزند و از ملامت احدی ترس ندارند؛ این افزون‌بخشی خداست که به هر که خواهد ارزانی می‌دارد(۳)؛ و خدا فراخی‌بخش و داناست.

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُمْ رَٰكِعُونَ﴿۵۵﴾

کارساز شما تنها خدا است(۱) و [دوستان و همراهان شما] رسول خدا و مؤمنانی هستند که نماز برپا می‌دارند و با خضوع و فروتنی انفاق می‌کنند(۲).

وَمَن يَتَوَلَّ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَإِنَّ حِزْبَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ﴿۵۶﴾

و هر که خدا را به کارسازی و رسولش و مؤمنان را به دوستی و همراهی برگزیند، [از گروه خداست و‌] به راستی گروه خدا پیروز است.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ مِن قَبْلِكُمْ وَٱلْكُفَّارَ أَوْلِيَآءَ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ﴿۵۷﴾

ای ایمان‌آوردگان، کسانی از اهل‌کتاب پیش از خودتان را که دین شما را به استهزاء و بازیچه گرفتند، و نیز کفرورزان را به دوستی [خود‌] انتخاب مکنید؛ و اگر ایمان دارید در برابر خدا پروا کنید.