وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ ٱتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ﴿۵۸﴾

و چون به نماز فرا می‌خوانید، آن را به استهزاء و بازیچه گیرند؛ زیرا گروهی بی‌خرد هستند.

قُلْ يَـٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ هَلْ تَنقِمُونَ مِنَّآ إِلَّآ أَنْ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَـٰسِقُونَ﴿۵۹﴾

بگو: ای اهل‌کتاب، آیا جز [برای‌] این بر ما عیب می‌گیرید که به خدا و کتابهایی که بر ما و قبل از آن نازل شده است، ایمان داریم و [جز برای‌] اینکه بیشتر شما منحرفید.

قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُم بِشَرٍّ مِّن ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِندَ ٱللَّهِ ۚ مَن لَّعَنَهُ ٱللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ ٱلْقِرَدَةَ وَٱلْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ ٱلطَّـٰغُوتَ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَأَضَلُّ عَن سَوَآءِ ٱلسَّبِيلِ﴿۶۰﴾

بگو: آیا شما را به [اعمالی که‌] از نظر جزا نزد خدا بدتر از این [خورده‌گیری بی‌موردتان‌] است، آگاه سازم؟ [اعمال‌] آنان که خدا نفرینشان کرده و بر آنان خشم گرفته است و برخی از آنان را [به حالت‌] بوزینه و خوک(۱) گردانید و نیز کسانی که [به جای خدا‌] طاغوتها [و امرای خودکامه‌] را بندگی کردند؛ آنان در جایگاهی بدترند و از راه درست گم‌گشته‌تر.

وَإِذَا جَآءُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَقَد دَّخَلُوا۟ بِٱلْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا۟ بِهِۦ ۚ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا۟ يَكْتُمُونَ﴿۶۱﴾

چون نزد شما آیند، اظهار ایمان کنند و حال آنکه با همان انکار که آمدند، بازگشتند؛ و خدا از آنچه پنهان می‌داشتند آگاه‌تر است.

وَتَرَىٰ كَثِيرًا مِّنْهُمْ يُسَـٰرِعُونَ فِى ٱلْإِثْمِ وَٱلْعُدْوَٰنِ وَأَكْلِهِمُ ٱلسُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿۶۲﴾

بسیاری از آنان را می‌بینی که در گناه و تجاوز و حرامخواری می‌شتابند؛ به راستی رفتار زشتی دارند.

لَوْلَا يَنْهَىٰهُمُ ٱلرَّبَّـٰنِيُّونَ وَٱلْأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ ٱلْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ ٱلسُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا۟ يَصْنَعُونَ﴿۶۳﴾

چرا الهیون و علمای مذهبی، آنان را از گفتار گنه‌آلود و حرامخواریشان بازنمی‌دارند؟ به راستی رفتار زشتی دارند.

وَقَالَتِ ٱلْيَهُودُ يَدُ ٱللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا۟ بِمَا قَالُوا۟ ۘ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَآءُ ۚ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّآ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَـٰنًا وَكُفْرًا ۚ وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ ٱلْعَدَٰوَةَ وَٱلْبَغْضَآءَ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ كُلَّمَآ أَوْقَدُوا۟ نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا ٱللَّهُ ۚ وَيَسْعَوْنَ فِى ٱلْأَرْضِ فَسَادًا ۚ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلْمُفْسِدِينَ﴿۶۴﴾

یهودیان گفتند: دست خدا بسته است(۱)! دستهاشان بسته باد که به خاطر این گفتار مورد نفرین قرار گرفتند؛ دو دست(۲) [توانای‌] او گشوده است(۳)، آن گونه که بخواهد [بی‌دریغ‌] می‌بخشد. آیاتی که از جانب ‌صاحب‌اختیارت بر تو نازل شده است، بر طغیان و انکار بسیاری از آنان می‌افزاید؛ و [به کیفر آن‌] تا روز رستاخیز میانشان دشمنی و کینه ایجاد کردیم؛ هر گاه که آتشی برای جنگ افروختند، خدا آن را فرونشاند. پیوسته در زمین به تبهکاری می‌کوشند؛ و خدا تبهکاران را دوست ندارد.