أَوَلَا يَعْلَمُونَ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ﴿۷۷﴾

مگر نمی‌دانند که خدا هر چه پنهان و آشکار کنند، می‌داند(۱)؟

وَمِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لَا يَعْلَمُونَ ٱلْكِتَـٰبَ إِلَّآ أَمَانِىَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ﴿۷۸﴾

پاره‌ای از آنها آموزش‌ندیده‌هایی هستند که کتاب [خدا‌] را جز خیالاتی خام نمی‌دانند(۱) و فقط پیرو گمانند(۲).

فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ يَكْتُبُونَ ٱلْكِتَـٰبَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَـٰذَا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ لِيَشْتَرُوا۟ بِهِۦ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَوَيْلٌ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُم مِّمَّا يَكْسِبُونَ﴿۷۹﴾

وای بر کسانی که به دست خویش کتاب را [با تحریف‌] می‌نویسند و می‌گویند این از جانب خدا است تا در برابر آن بهای ناچیزی به چنگ آورند؛ وای بر آنان از آنچه دستانشان نوشته و وای بر آنان از آنچه به دست می‌آورند.

وَقَالُوا۟ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامًا مَّعْدُودَةً ۚ قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ ٱللَّهِ عَهْدًا فَلَن يُخْلِفَ ٱللَّهُ عَهْدَهُۥٓ ۖ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ﴿۸۰﴾

[یهودیان‌] گفتند: هرگز آتش [دوزخ‌] جز چند روزی معین(۱) به ما نخواهد رسید؛ بگو: مگر با خدا [چنین‌] پیمانی بسته‌اید که خدا هرگز پیمان نشکند؟ یا چیزی را که [به درستی‌] نمی‌دانید به خدا نسبت می‌دهید؟

بَلَىٰ مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَـٰطَتْ بِهِۦ خَطِيٓـَٔتُهُۥ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ﴿۸۱﴾

آری، آنان که مرتکب خطا شوند و آثار گناه سراسر وجودشان را فرا گیرد، جاودانه دوزخی‌اند.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ﴿۸۲﴾

ولی مؤمنانِ نیک‌رفتار، جاودانه بهشتی‌اند.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَقُولُوا۟ لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِّنكُمْ وَأَنتُم مُّعْرِضُونَ﴿۸۳﴾

[به یاد آرید‌] زمانی را که از دودمان یعقوب(۱) پیمان گرفتیم که: جز خدا را بندگی مکنید؛ و نسبت به پدر و مادر(۲)، خویشاوندان، یتیمان و بینوایان نیکی کنید و با مردم سخن نیکو بگویید و نماز برپا دارید و زکات بدهید؛ ولی جز اندکی از شما(۳)، با حالت اعراض [از حق، از پیمان ما‌] روی برتافتید.