و هنگامی که از شما پیمان گرفتیم که [بیهوده] خون یکدیگر را نریزید و یکدیگر را از سرزمین خود آواره نسازید؛ سپس [به این پیمان] اقرار کردید در حالی که [به درستی آن] گواهی میدادید.
ولی [با این عهد و اقرار] همین شما یکدیگر را میکشید و گروهی از خودتان را از سرزمین خویش آواره میکنید، [در حالی که] بر ضدّ ایشان به گناه و تجاوز همداستان میشوید؛ و اگر [تبعیدشدهها] در حال اسارت نزد شما آیند، [در برابر آزادیشان] غرامت میدهید، حال آنکه بیرون راندنشان [که منجر به اسارتشان شده است، از آغاز] بر شما حرام بود؛ آیا پارهای از [احکام] کتاب [خدا] را میپذیرید و برخی دیگر را انکار میکنید؟ سزای هر کس از شما که چنین کند، جز رسوایی در زندگی دنیا نیست و روز رستاخیز هم به سختترین مجازات باز برده خواهند شد؛ و خدا از آنچه میکنید غافل نیست.
به موسی کتاب دادیم و از پی او رسولانی پی در پی فرستادیم و به عیسی فرزند مریم نشانههای روشن دادیم و او را توسّط جبرئیل نیرومند کردیم؛ چرا هر گاه رسولی پیامی خلاف پسند نفس شما آورد، گردن افراختید؛ گروهی را دروغپرداز شمردید و گروهی را به قتل رساندید؟