وَإِذَا سَمِعُوا۟ مَآ أُنزِلَ إِلَى ٱلرَّسُولِ تَرَىٰٓ أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا۟ مِنَ ٱلْحَقِّ ۖ يَقُولُونَ رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱكْتُبْنَا مَعَ ٱلشَّـٰهِدِينَ﴿۸۳﴾

و آنگاه که آیات نازل‌شده بر رسول را بشنوند، ملاحظه می‌کنی که بر اثر شناخت حقیقت، دیدگانشان را اشک [شوق‌] فرا می‌گیرد [و‌] می‌گویند: ‌صاحب‌اختیارا، باور داریم؛ ما را در زمره گواهی‌‌دهندگان به شمار آر(۱).

وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَمَا جَآءَنَا مِنَ ٱلْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلصَّـٰلِحِينَ﴿۸۴﴾

و [گویند:‌] چرا به خدا و حقیقتی که به ما رسیده است، ایمان نیاوریم و امیدوار نباشیم که ‌صاحب‌اختیارمان ما را همراه شایستگان [به بهشت‌] درآورد؟

فَأَثَـٰبَهُمُ ٱللَّهُ بِمَا قَالُوا۟ جَنَّـٰتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْمُحْسِنِينَ﴿۸۵﴾

خدا نیز به پاداش گفتارشان آنان را به باغهایی [از بهشت‌] پاداش داد که نهرها در دامن آن جاری است و جاودانه در آن به سر برند؛ پاداش نیکوکاران همین است(۱).

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَآ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَحِيمِ﴿۸۶﴾

و کسانی که انکار ورزیدند و آیات ما را دروغ شمردند، دوزخی‌اند.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُحَرِّمُوا۟ طَيِّبَـٰتِ مَآ أَحَلَّ ٱللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُعْتَدِينَ﴿۸۷﴾

ای ایمان‌آوردگان(۱)، نعمتهای پاکیزه‌ای که خدا بر شما حلال کرده است، حرام تلقّی نکنید و [از حّد‌] تجاوز مکنید، که خدا متجاوزان را دوست ندارد.

وَكُلُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ حَلَـٰلًا طَيِّبًا ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ٱلَّذِىٓ أَنتُم بِهِۦ مُؤْمِنُونَ﴿۸۸﴾

از آنچه خدا روزی شما کرده است، حلال و پاکیزه بخورید و در برابر خدایی که به او ایمان دارید، پروا کنید.

لَا يُؤَاخِذُكُمُ ٱللَّهُ بِٱللَّغْوِ فِىٓ أَيْمَـٰنِكُمْ وَلَـٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ ٱلْأَيْمَـٰنَ ۖ فَكَفَّـٰرَتُهُۥٓ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَـٰكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ ۖ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَـٰثَةِ أَيَّامٍ ۚ ذَٰلِكَ كَفَّـٰرَةُ أَيْمَـٰنِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ ۚ وَٱحْفَظُوٓا۟ أَيْمَـٰنَكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ﴿۸۹﴾

خدا شما را به خاطر سوگندهای بیهوده [و بی‌اختیار‌]تان بازخواست نمی‌کند، ولی نسبت به [شکستن‌] سوگندهایی که به اراده یاد کرده‌اید بازخواست می‌کند؛ و کفّاره آن، اطعام ده بینواست از متوسط غذای خانواده خویش(۱)، یا [تهیه‌] لباس آنان، یا آزاد کردن یک اسیر(۲)؛ و هر که [توان این موارد را در خود‌] نیافت، سه روز روزه بگیرد؛ این کفّاره سوگندهای شماست که یاد می‌کنید و [می‌شکنید؛ حرمتِ‌] سوگندهای خود را پاس دارید؛ خدا آیات خود را این گونه برای شما به روشنی بیان می‌کند، بسا که سپاس دارید(۳).