يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّمَا ٱلْخَمْرُ وَٱلْمَيْسِرُ وَٱلْأَنصَابُ وَٱلْأَزْلَـٰمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ ٱلشَّيْطَـٰنِ فَٱجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴿۹۰﴾

ای ایمان‌آوردگان، مِی و قمار و بتها و ابزار قرعه کشی [و بخت آزمایی‌] پلید و از کار[های] شیطان است؛ از آنها دوری کنید، بسا که رستگار شوید.

إِنَّمَا يُرِيدُ ٱلشَّيْطَـٰنُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ ٱلْعَدَٰوَةَ وَٱلْبَغْضَآءَ فِى ٱلْخَمْرِ وَٱلْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ ٱللَّهِ وَعَنِ ٱلصَّلَوٰةِ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ﴿۹۱﴾

شیطان می‌خواهد از طریق مِی و قمار، میان شما دشمنی و کینه برانگیزد و شما را از یاد خدا و نماز بازدارد؛ آیا دست بردار هستید؟

وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُوا۟ ٱلرَّسُولَ وَٱحْذَرُوا۟ ۚ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا ٱلْبَلَـٰغُ ٱلْمُبِينُ﴿۹۲﴾

از خدا و رسول اطاعت کنید و [از گناهان‌] برحذر باشید؛ و اگر روی برتابید، آگاه باشید که بر عهده رسول ما فقط پیام‌رسانی آشکار است.

لَيْسَ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوٓا۟ إِذَا مَا ٱتَّقَوا۟ وَّءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ ثُمَّ ٱتَّقَوا۟ وَّءَامَنُوا۟ ثُمَّ ٱتَّقَوا۟ وَّأَحْسَنُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ﴿۹۳﴾

بر مؤمنانِ نیک‌رفتار در مورد آنچه [قبل از تحریم شراب‌] چشیده‌اند(۱) گناهی نیست، به شرطی که پرواپیشه و مؤمن و نیکوکار باشند، [و اگر دچار لغزش شدند‌] باز به پروا و ایمان روی آورند و [با تکرار لغزش‌] باز هم پروا و احسان پیشه کنند؛ [در آن صورت مورد بخشایش خدا قرار می‌گیرند(۲)‌] که خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَيَبْلُوَنَّكُمُ ٱللَّهُ بِشَىْءٍ مِّنَ ٱلصَّيْدِ تَنَالُهُۥٓ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ ٱللَّهُ مَن يَخَافُهُۥ بِٱلْغَيْبِ ۚ فَمَنِ ٱعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۹۴﴾

ای ایمان‌آوردگان، خدا شما را [در حال احرام‌] به شکاری که در دسترس شما و تیررس شماست می‌آزماید، تا بداند چه کسی در خلوت از [نافرمانی‌] او می‌ترسد؛ و هر که بعد از این، تجاوز کند، مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارد.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقْتُلُوا۟ ٱلصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ ۚ وَمَن قَتَلَهُۥ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَآءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ ٱلنَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِۦ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْيًۢا بَـٰلِغَ ٱلْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّـٰرَةٌ طَعَامُ مَسَـٰكِينَ أَوْ عَدْلُ ذَٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِۦ ۗ عَفَا ٱللَّهُ عَمَّا سَلَفَ ۚ وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ ٱللَّهُ مِنْهُ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ ذُو ٱنتِقَامٍ﴿۹۵﴾

ای ایمان‌آوردگان، در حال احرام(۱) شکار نزنید و هر که عمدا بزند، باید جریمه‌ای بپردازد(۲) به صورت قربانی حیوانی اهلی در [اطراف‌] کعبه، همسنگ همان شکار که دو تن عادل همسنگ بودن آن را تصدیق کنند، و یا کفّاره‌ای که غذا دادن بینوایان است [در حدّ همان قربانی‌]، یا [اگر توان مالی نداشت‌] به تعداد آن [مساکین‌] روزه بگیرد، تا وبال کار خویش ببیند؛ از آنچه گذشته، خدا گذشت کرده است؛ و هر که بازگردد، خدا از او انتقام می‌گیرد؛ که خدا فرا دست و دادستان است.