وَهُوَ ٱلَّذِى يَتَوَفَّىٰكُم بِٱلَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُم بِٱلنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَىٰٓ أَجَلٌ مُّسَمًّى ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿۶۰﴾

اوست که [روح‌] شما را در شب [به هنگام خواب‌] برمی‌گیرد(۱) و از آنچه در روز کرده‌اید آگاه است، آنگاه شما را بامدادان برمی‌انگیزد، [و این روند ادامه خواهد داشت‌] تا مدّت معینی سپری شود(۲)؛ آنگاه بازگشت شما به پیشگاه اوست و شما را به آنچه می‌کردید آگاه می‌سازد(۳).

وَهُوَ ٱلْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِۦ ۖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُونَ﴿۶۱﴾

اوست که بر بندگان خویش قاهر و مسلّط است(۱) و محافظانی بر شما می‌فرستد(۲)؛ آنگاه که مرگ یکی از شما فرا رسد، فرشتگان ما بدون هیچ کوتاهی جان او را می‌گیرند.

ثُمَّ رُدُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ مَوْلَىٰهُمُ ٱلْحَقِّ ۚ أَلَا لَهُ ٱلْحُكْمُ وَهُوَ أَسْرَعُ ٱلْحَـٰسِبِينَ﴿۶۲﴾

آنگاه به آستان خدا - کارساز راستین خود - بازگردانده می‌شوند؛ آگاه باشید که داوری خاصّ اوست؛ و او سریع‌ترین حسابرسان است.

قُلْ مَن يُنَجِّيكُم مِّن ظُلُمَـٰتِ ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ تَدْعُونَهُۥ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً لَّئِنْ أَنجَىٰنَا مِنْ هَـٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ﴿۶۳﴾

بگو: چه کسی شما را از تاریکیهای خشکی و دریا نجات می‌دهد؟ [آنگاه که‌] او را به زاری و در نهان می‌خوانید که: اگر از این [ظلمت و رنج‌] ما را نجات دهد، پیوسته سپاسگزار خواهیم بود(۱).

قُلِ ٱللَّهُ يُنَجِّيكُم مِّنْهَا وَمِن كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنتُمْ تُشْرِكُونَ﴿۶۴﴾

بگو: خداست که شما را از این خطرات و از هر اندوهی نجات می‌دهد، باز هم غیر خدا را [در این نجات، مؤثّر و‌] شریک او می‌پندارید(۱).

قُلْ هُوَ ٱلْقَادِرُ عَلَىٰٓ أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّن فَوْقِكُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُم بَأْسَ بَعْضٍ ۗ ٱنظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ﴿۶۵﴾

بگو: او تواناست که مجازاتی از آسمان یا زمین بر شما بفرستد یا شما را به اختلاف کلمه و پراکندگی اندازد وگزند برخی از شما را بر برخی دیگر بچشاند(۱)؛ ببین چگونه آیات را به شکلهای مختلف بیان می‌کنیم، بسا که دریابند.

وَكَذَّبَ بِهِۦ قَوْمُكَ وَهُوَ ٱلْحَقُّ ۚ قُل لَّسْتُ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍ﴿۶۶﴾

قوم تو قرآن را که سخنی است برحق، دروغ شمردند؛ بگو: [شما مختارید و‌] من کارگزار شما نیستم.

لِّكُلِّ نَبَإٍ مُّسْتَقَرٌّ ۚ وَسَوْفَ تَعْلَمُونَ﴿۶۷﴾

هر خبری [از بشارت و انذارهای قرآن‌] موعدی دارد که به زودی آگاه خواهید شد(۱).

وَإِذَا رَأَيْتَ ٱلَّذِينَ يَخُوضُونَ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا۟ فِى حَدِيثٍ غَيْرِهِۦ ۚ وَإِمَّا يُنسِيَنَّكَ ٱلشَّيْطَـٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ ٱلذِّكْرَىٰ مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۶۸﴾

چون کسانی را دیدی که درباره آیات ما به خرده‌گیری و طعن زدن می‌پردازند، از آنان رویگردان تا به سخنی دیگر پردازند؛ و اگر(۱) شیطان به فراموشی‌ات انداخت، پس از توجّه یافتن، با آن ستمگران مجالست مکن(۲).