قُلْ إِن كَانَتْ لَكُمُ ٱلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ عِندَ ٱللَّهِ خَالِصَةً مِّن دُونِ ٱلنَّاسِ فَتَمَنَّوُا۟ ٱلْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ﴿۹۴﴾

بگو: اگر [بهشت و‌] سرای آخرت نزد خدا ویژه شماست نه سایر مردم(۱)، پس آرزوی مرگ کنید، اگر راست می‌گویید.

وَلَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًۢا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۹۵﴾

[ولی‌] آنان به خاطر رفتار گذشته خود هرگز آرزوی مرگ نخواهند کرد؛ و خدا به [حال‌] ستمگران داناست.

وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ ٱلنَّاسِ عَلَىٰ حَيَوٰةٍ وَمِنَ ٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ ۚ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِۦ مِنَ ٱلْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ﴿۹۶﴾

بی‌تردید آنان را حریص‌ترین مردم به زندگی خواهی یافت و [حتّی حریص تر‌] از مشرکان؛ هر یک از آنها دوست دارد کاش به او هزار سال عمر داده شود، با آنکه زندگی دیرپا یافتن هم او را از مجازات دور نخواهد ساخت(۱)؛ و خدا به آنچه می‌کنند بیناست.

قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُۥ نَزَّلَهُۥ عَلَىٰ قَلْبِكَ بِإِذْنِ ٱللَّهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ﴿۹۷﴾

بگو: هر که جبرئیل را دشمن می‌دارد، [آگاه باشد که‌] او برابر اذن خدا قرآن را به قلب تو نازل کرده است(۱) که کتب پیش از خود(۲) را تصدیق می‌کند و برای افراد با ایمان راهنما و بشارت است.

مَن كَانَ عَدُوًّا لِّلَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَرُسُلِهِۦ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَىٰلَ فَإِنَّ ٱللَّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَـٰفِرِينَ﴿۹۸﴾

هر که دشمن خدا و فرشتگان و رسولان او و جبرئیل و میکائیل باشد، [بداند که‌] خدا دشمن انکارورزان است.

وَلَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍ ۖ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ إِلَّا ٱلْفَـٰسِقُونَ﴿۹۹﴾

محقّقاً آیات روشنگری بر تو نازل کردیم؛ و جز منحرفان کسی نسبت به آنان انکار نمی‌ورزد.

أَوَكُلَّمَا عَـٰهَدُوا۟ عَهْدًا نَّبَذَهُۥ فَرِيقٌ مِّنْهُم ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ﴿۱۰۰﴾

چرا هر گاه پیمانی بستند، گروهی از آنها آن را پشت سر افکندند [و پیمان شکستند(۱)؟ نه تنها عهد شکستند،‌] بلکه بیشترشان ایمان نمی‌آورند.

وَلَمَّا جَآءَهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ كِتَـٰبَ ٱللَّهِ وَرَآءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ﴿۱۰۱﴾

و چون رسولی از جانب خدا به سراغ آنان آمد که کتابشان را تصدیق می‌کرد، گروهی از اهل‌کتاب، کتاب خدا را [رها و‌] پشت سر افکندند، گویی [نشانه‌های او را در کتابشان‌] نمی‌دانند.