وَلَمَّا جَآءَهُمْ كِتَـٰبٌ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ وَكَانُوا۟ مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُوا۟ كَفَرُوا۟ بِهِۦ ۚ فَلَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿۸۹﴾

و چون کتابی از جانب خدا بر آنان رسید که کتابشان را تصدیق می‌کرد، و با آنکه از قبل [به انتظار رسیدن این کتاب‌] امید پیروزی بر انکارورزان داشتند، همین که آیین جدید که [از قبل‌] می‌شناختند(۱) بر ایشان عرضه شد، انکارش کردند! نفرین خدا بر آن انکارورزان.

بِئْسَمَا ٱشْتَرَوْا۟ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُوا۟ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بَغْيًا أَن يُنَزِّلَ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ فَبَآءُو بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٍ ۚ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ﴿۹۰﴾

خود را به بد بهایی فروختند، که کتابی را که خدا نازل کرده است، انکار کردند، آن هم با انگیزه حسد و ‌‌برتری‌خواهی، که چرا خدا فزون‌بخشی خویش را بر هر که از بندگان خود که بخواهد، ارزانی می‌دارد(۱) [به واسطه این حسد،‌] بیش از پیش به خشم [خدا(۲)‌] گرفتار شدند؛ و انکارورزان مجازاتی ذلّت‌بار [در انتظار‌] دارند.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا۟ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ قَالُوا۟ نُؤْمِنُ بِمَآ أُنزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُونَ بِمَا وَرَآءَهُۥ وَهُوَ ٱلْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنۢبِيَآءَ ٱللَّهِ مِن قَبْلُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ﴿۹۱﴾

و چون به آنان گفته شود: به قرآنی که خدا نازل کرده است ایمان آورید، می‌گویند: [تنها‌] به تورات که بر خود ما نازل شده است ایمان داریم و غیر آن را انکار می‌کنند؛ در حالی که قرآن سخنی است حق و کتاب آنان را تصدیق می‌کند؛ به آنان بگو: اگر شما [واقعاً به کتاب خود‌] ایمان دارید، چگونه در گذشته پیامبران خدا را به قتل می‌رساندید.

۞ وَلَقَدْ جَآءَكُم مُّوسَىٰ بِٱلْبَيِّنَـٰتِ ثُمَّ ٱتَّخَذْتُمُ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَنتُمْ ظَـٰلِمُونَ﴿۹۲﴾

موسی نشانه‌های روشن برای [هدایت‌] شما آورده(۱)، [با این همه‌] شما ستمگرانه در غیابش(۲) گوساله را [به پرستش‌] گرفتید(۳)

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَـٰكُم بِقُوَّةٍ وَٱسْمَعُوا۟ ۖ قَالُوا۟ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَأُشْرِبُوا۟ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۚ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُم بِهِۦٓ إِيمَـٰنُكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ﴿۹۳﴾

[به یاد آرید‌] هنگامی که کوه طور را بر فرازتان افراشتیم و از شما پیمان گرفتیم که: آنچه [از احکام تورات(۴)‌] به شما داده‌ایم، جدّی بگیرید و [به کلام خدا‌] گوش فرا دهید(۵)؛ گفتند: شنیدیم و نافرمانی کردیم و بر اثر کفرورزیشان، [مِهر‌] گوساله در دلشان سرشته شد؛ [به آنان‌] بگو: اگر [دعوی‌] ایمان دارید، ایمانتان فرمانهای بدی به شما می‌دهد.