وَٱلْبَلَدُ ٱلطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُۥ بِإِذْنِ رَبِّهِۦ ۖ وَٱلَّذِى خَبُثَ لَا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِدًا ۚ كَذَٰلِكَ نُصَرِّفُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ﴿۵۸﴾

سرزمین [مناسب و‌] پاک، گیاهش به قانونمندی ‌صاحب‌اختیارش می‌روید، و زمین شوره زار [گیاهش‌] جز اندک [و هرزه‌] سر نزند؛ آیات را این گونه [در مثالها و تشبیهاتِ‌] مختلف برای سپاسگزاران بیان می‌کنیم.

لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦ فَقَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥٓ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ﴿۵۹﴾

نوح را بر قومش فرستادیم؛ گفت: ای قوم من، خدای را بندگی کنید، هیچ معبودی جز او ندارید؛ من از مجازاتِ(۱) روزی بزرگ بر شما می‌ترسم.

قَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِهِۦٓ إِنَّا لَنَرَىٰكَ فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ﴿۶۰﴾

سران قومش گفتند: تو را در گمراهی آشکاری می‌بینیم.

قَالَ يَـٰقَوْمِ لَيْسَ بِى ضَلَـٰلَةٌ وَلَـٰكِنِّى رَسُولٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۶۱﴾

گفت: ای قوم من، نشانی از گمراهی در من نیست، بلکه رسولی از سوی ‌صاحب‌اختیار جهانیانم.

أُبَلِّغُكُمْ رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّى وَأَنصَحُ لَكُمْ وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ﴿۶۲﴾

پیامهای ‌صاحب‌اختیارم را به شما می‌رسانم، برای شما خیرخواهی می‌کنم و از [تدبیر و قدرت‌] خدا چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید.

أَوَعَجِبْتُمْ أَن جَآءَكُمْ ذِكْرٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَلَىٰ رَجُلٍ مِّنكُمْ لِيُنذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوا۟ وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴿۶۳﴾

آیا در شگفتید از اینکه اندرزی از جانب ‌صاحب‌اختیارتان توسّط مردی از خودتان برای شما رسیده است تا شما را هشدار دهد و شما هم پرواپیشه شوید، بسا که مورد رحمت [خدا‌] قرار گیرید(۱)؟

فَكَذَّبُوهُ فَأَنجَيْنَـٰهُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ وَأَغْرَقْنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَآ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا عَمِينَ﴿۶۴﴾

او را تکذیب کردند، ما [نیز‌] او و همراهانش را که در کشتی بودند، نجات دادیم و کسانی را که آیات ما را دروغ شمردند، غرقه ساختیم؛ زیرا آنان گروهی کوردل بودند(۱).

۞ وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا ۗ قَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥٓ ۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ﴿۶۵﴾

و بر قوم عاد(۱) برادرشان هود را [فرستادیم‌]؛ گفت: ای قوم من، خدای را بندگی کنید، هیچ معبودی جز او ندارید؛ آیا پروا نمی‌کنید؟

قَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦٓ إِنَّا لَنَرَىٰكَ فِى سَفَاهَةٍ وَإِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ﴿۶۶﴾

سران قومش که انکار می‌ورزیدند گفتند: به راستی تو را دستخوش سفاهت می‌بینیم و دروغ‌پردازت می‌پنداریم.

قَالَ يَـٰقَوْمِ لَيْسَ بِى سَفَاهَةٌ وَلَـٰكِنِّى رَسُولٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۶۷﴾

گفت: ای قوم من، نشانی از سفاهت در من نیست، بلکه رسولی از سوی ‌صاحب‌اختیار جهانیانم.