أُبَلِّغُكُمْ رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّى وَأَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ أَمِينٌ﴿۶۸﴾

پیامهای ‌صاحب‌اختیار خویش را به شما می‌رسانم و خیرخواهی امین برای شما هستم.

أَوَعَجِبْتُمْ أَن جَآءَكُمْ ذِكْرٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَلَىٰ رَجُلٍ مِّنكُمْ لِيُنذِرَكُمْ ۚ وَٱذْكُرُوٓا۟ إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَزَادَكُمْ فِى ٱلْخَلْقِ بَصْۜطَةً ۖ فَٱذْكُرُوٓا۟ ءَالَآءَ ٱللَّهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴿۶۹﴾

آیا در شگفتید از اینکه اندرزی از جانب ‌صاحب‌اختیارتان توسّط مردی از خودتان برای شما رسیده است(۱) که شما را هشدار دهد؟ به یاد آورید زمانی را که پس از قوم نوح [خدا‌] شما را جانشین [آنان‌] قرار داد و تناوری شما را در آفرینش افزود؛ پس مظاهر قدرتِ(۲) خدا را به یاد آورید، بسا که رستگار شوید.

قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ ٱللَّهَ وَحْدَهُۥ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا ۖ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ﴿۷۰﴾

گفتند: آیا به سراغ ما آمده‌ای تا تنها خدای را بندگی کنیم و آنچه پدرانمان بندگی می‌کردند رها کنیم؟ اگر راست می‌گویی مجازاتی که به ما وعده می‌دهی پیش آر.

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَغَضَبٌ ۖ أَتُجَـٰدِلُونَنِى فِىٓ أَسْمَآءٍ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّا نَزَّلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَـٰنٍ ۚ فَٱنتَظِرُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُنتَظِرِينَ﴿۷۱﴾

گفت: بلا و خشمی از جانب ‌صاحب‌اختیارتان بر شما مقرّر گردیده است(۱)؛ آیا با من درباره نامهایی [بی‌مُسمّا‌] که خود و پدرانتان آن را [برای معبودهای دروغین‌] نامگذاری کرده‌اید(۲) و خدا هیچ اعتباری به آنها نداده است؛ با من به مجادله برخاسته‌اید؟ پس منتظر باشید، من هم با شما در انتظار خواهم ماند.

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا ۖ وَمَا كَانُوا۟ مُؤْمِنِينَ﴿۷۲﴾

سرانجام او و همراهانش را به رحمت خود نجات دادیم و ریشه کسانی را که آیات ما را دروغ شمردند و ایمان نداشتند، برکندیم(۱)

وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَـٰلِحًا ۗ قَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ قَدْ جَآءَتْكُم بَيِّنَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ ۖ هَـٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمْ ءَايَةً ۖ فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِىٓ أَرْضِ ٱللَّهِ ۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۷۳﴾

و بر قوم ثمود(۱) برادرشان صالح را [فرستادیم‌]. گفت: ای قوم من، خدای را بندگی کنید، هیچ معبودی جز او ندارید؛ برای شما نشانه روشنی از جانب ‌صاحب‌اختیارتان فرا رسیده است؛ این ماده شترِ خداست(۲) به عنوان نشانه‌ای برای شما، به حال خود رهایش کنید تا در زمینِ خدا چَرا کند و آزاری به او نرسانید که مجازاتی دردناک شما را فرا خواهد گرفت.