وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِّنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَّا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ ءَاذَانٌ لَّا يَسْمَعُونَ بِهَآ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ كَٱلْأَنْعَـٰمِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْغَـٰفِلُونَ﴿۱۷۹﴾

بی‌گمان‌ بسیاری از جن و انس که پدید آورده‌ایم دوزخی خواهند شد(۱)؛ [زیرا‌] قلبهایی دارند که با آن [حق را‌] درنمی‌یابند و چشمهایی دارند که با آن [حقایق را‌] نمی‌بینند و گوشهایی دارند که با آن [کلام حق را‌] نمی‌شنوند؛ آنان به سان دامها هستند، بلکه گمراه‌تر [و‌] در حال غفلتند(۲).

وَلِلَّهِ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ فَٱدْعُوهُ بِهَا ۖ وَذَرُوا۟ ٱلَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِىٓ أَسْمَـٰٓئِهِۦ ۚ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿۱۸۰﴾

نیکوترین صفات(۱) به خدا اختصاص دارد، پس به همان صفات خدای را بخوانید و کسانی را که در مورد صفاتش کجروی می‌کنند، واگذارید؛ که به زودی به سبب کردارشان مجازات خواهند شد.

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِٱلْحَقِّ وَبِهِۦ يَعْدِلُونَ﴿۱۸۱﴾

گروهی از آفریدگان ما هستند که [مردم را‌] به راه حق هدایت می‌نمایند و با [معیار‌] حق حکم می‌کنند.

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ﴿۱۸۲﴾

و کسانی که آیات ما را دروغ شمرده‌اند، به تدریج آنان را از جایی که گمان نمی‌برند به دام می‌اندازیم(۱)

وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ﴿۱۸۳﴾

و مهلتشان می‌دهم؛ که تدبیر من محکم [و حساب‌‌‌شده] است(۱).

أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا۟ ۗ مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ﴿۱۸۴﴾

آیا نمی‌اندیشند که در [وجود‌] معاشرشان اثری از جنون نیست(۱)؟! او فقط هشداردهنده‌ای است آشکار.

أَوَلَمْ يَنظُرُوا۟ فِى مَلَكُوتِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا خَلَقَ ٱللَّهُ مِن شَىْءٍ وَأَنْ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ قَدِ ٱقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ ۖ فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ﴿۱۸۵﴾

آیا در نظام حاکم بر آسمانها و زمین و آنچه خدا آفریده است توجّه نمی‌کنند، و اینکه چه بسا پایان زندگی آنان نزدیک باشد؟ بعد از قرآن(۱) کدام حدیث را باور می‌کنند؟

مَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَلَا هَادِىَ لَهُۥ ۚ وَيَذَرُهُمْ فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ﴿۱۸۶﴾

هر که را خدا [به جرم رفتارش‌] به گمراهی سپرد(۱)، هیچ راهنمایی نخواهد داشت؛ و آنان را در طغیانشان سرگشته رها می‌سازد(۲).

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّى ۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَآ إِلَّا هُوَ ۚ ثَقُلَتْ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ لَا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً ۗ يَسْـَٔلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِىٌّ عَنْهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ ٱللَّهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴿۱۸۷﴾

از تو درباره رستاخیز می‌پرسند که استقرارش چه زمانی است؟ بگو: علم آن خاصّ ‌صاحب‌اختیار من است؛ تنها او به موقع خود پدیدارش خواهد ساخت(۱)؛ [امّا برپایی‌اش‌] در آسمانها و زمین بسی سنگین [و پُراهمیت‌] است [و‌] ناگهان به سراغ شما می‌آید؛ از تو [چنان‌] می‌پرسند که گویی کاملاً بدان آگاهی؛ بگو: علم آن خاصّ خداست، ولی بیشتر مردم [فلسفه مکتوم بودن آن را‌] نمی‌دانند.