وَإِن يُرِيدُوٓا۟ أَن يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ ٱلَّذِىٓ أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِۦ وَبِٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۶۲﴾

و اگر بخواهند [با پیشنهاد صلح‌] تو را فریب دهند، قطعاً [یاری‌] خدا برای تو کافیست(۱)؛ اوست که با یاری خود و [یاری‌] مؤمنان تو را نیرومند کرده است؛

وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ ۚ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا مَّآ أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ عَزِيزٌ حَكِيمٌ﴿۶۳﴾

و [خدا‌] دلهای مؤمنان را [چنان‌] الفت و مهربانی بخشید که اگر تمام آنچه در زمین است صرف می‌کردی، قادر به ایجاد الفت بین دلهایشان نبودی، امّا خدا بین آنان الفت داد، که او فرادستی فرزانه است.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ حَسْبُكَ ٱللَّهُ وَمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۶۴﴾

ای پیامبر، [حمایت‌] خدا برای تو و نیز برای مؤمنانی که پیرو تو هستند، کافی است(۱).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ حَرِّضِ ٱلْمُؤْمِنِينَ عَلَى ٱلْقِتَالِ ۚ إِن يَكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَـٰبِرُونَ يَغْلِبُوا۟ مِا۟ئَتَيْنِ ۚ وَإِن يَكُن مِّنكُم مِّا۟ئَةٌ يَغْلِبُوٓا۟ أَلْفًا مِّنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ﴿۶۵﴾

ای پیامبر، مؤمنان را به جنگ [با دشمن‌] ترغیب کن، که اگر بیست نفر از شما پایدار باشند، بر دویست نفر پیروز خواهند شد و اگر صد نفر از شما [پایدار‌] باشند، بر هزار نفر از انکارورزان پیروز خواهند شد، چرا که آنان گروهی هستند که درنمی‌یابند.

ٱلْـَٔـٰنَ خَفَّفَ ٱللَّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا ۚ فَإِن يَكُن مِّنكُم مِّا۟ئَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا۟ مِا۟ئَتَيْنِ ۚ وَإِن يَكُن مِّنكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوٓا۟ أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ﴿۶۶﴾

[امّا‌] اکنون خدا بر شما سبک گرفت و آگاه است که در شما ضعفی هست؛ پس اگر از شما صد تن [پایمردی داشته‌] باشند، بر دویست تن پیروز خواهند شد و اگر هزار نفر باشند، بر اساس قانونمندی خدا بر دوهزار نفر پیروز خواهند شد؛ و خدا با شکیبایان [و پایداران‌] است.

مَا كَانَ لِنَبِىٍّ أَن يَكُونَ لَهُۥٓ أَسْرَىٰ حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ تُرِيدُونَ عَرَضَ ٱلدُّنْيَا وَٱللَّهُ يُرِيدُ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ﴿۶۷﴾

هیچ پیامبری را نسزد که [با انگیزه اخذ سَر بها‌] اسیرانی(۱) بگیرد تا آنکه [بدین وسیله‌] در منطقه چیره شود؛ شما بهره [ناپایدار‌] دنیا را می‌خواهید و خدا [حیاتِ‌] آخرت را [برای شما‌] می‌خواهد؛ و [آگاه باشید که‌] خدا فرادستی فرزانه است.

لَّوْلَا كِتَـٰبٌ مِّنَ ٱللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَآ أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ﴿۶۸﴾

اگر فرمان سابق خدا نبود [که قبل از ابلاغ حکم و قانون، کیفر ندهد(۱)‌] به خاطر اسیرانی که [با هدفِ گرفتن سَر بها‌] گرفتید، مجازاتی بزرگ دامنگیرتان می‌شد.

فَكُلُوا۟ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَـٰلًا طَيِّبًا ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۶۹﴾

[ولی اکنون‌] آنچه فرا چنگ آورده‌اید، حلال و گوارا بخورید و در برابر خدا پروا کنید(۱)، که خدا آمرزگاری است مهربان.