يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّمَن فِىٓ أَيْدِيكُم مِّنَ ٱلْأَسْرَىٰٓ إِن يَعْلَمِ ٱللَّهُ فِى قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ أُخِذَ مِنكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۷۰﴾

ای پیامبر، به اسیرانی که در دست شما هستند، [به هنگام آزادشدنشان‌] بگو: اگر [با پذیرش توحید،‌] خدا خیری در دل شما مشاهده کند، بهتر از آنچه [به عنوان فدیه‌] از شما گرفته شده، به شما ارزانی خواهد داشت و شما را می‌بخشاید، که خدا آمرزگاری است مهربان.

وَإِن يُرِيدُوا۟ خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا۟ ٱللَّهَ مِن قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ﴿۷۱﴾

اگر قصد خیانت با تو داشته باشند، [بدان که‌] قبلاً هم [با عناد و انکار خود‌] به خدا خیانت ورزیده‌اند، ولی خدا [تو را‌] بر آنان تسلّط داد(۱)؛ و خدا دانایی فرزانه است.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَهَاجَرُوا۟ وَجَـٰهَدُوا۟ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَوا۟ وَّنَصَرُوٓا۟ أُو۟لَـٰٓئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍ ۚ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَلَمْ يُهَاجِرُوا۟ مَا لَكُم مِّن وَلَـٰيَتِهِم مِّن شَىْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا۟ ۚ وَإِنِ ٱسْتَنصَرُوكُمْ فِى ٱلدِّينِ فَعَلَيْكُمُ ٱلنَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍۭ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَـٰقٌ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ﴿۷۲﴾

کسانی که ایمان آوردند و [در راه عقیده از وطن‌] هجرت کردند و با اموال و جانهای خویش در راه خدا به مبارزه برخاستند و کسانی که [در مدینه مهاجران را‌] پناه و یاری دادند، دوستان یکدیگرند؛ و کسانی که ایمان آورده، و مهاجرت نکردند، مادام که هجرت نکرده‌اند، هیچ گونه دوستی با آنان نخواهید داشت؛ امّا اگر به خاطر دین [درگیر شدند و‌] از شما یاری طلبیدند، یاری‌شان وظیفه شماست(۱)، مگر اینکه [درگیری آنان‌] بر ضدّ گروهی باشد که میان شما و آنان پیمان [ترک مخاصمه‌] باشد؛ و خدا به آنچه می‌کنید بیناست.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍ ۚ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُن فِتْنَةٌ فِى ٱلْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ﴿۷۳﴾

انکارورزان هم دوستان [و مدافعان‌] یکدیگرند. اگر دستور [کمک به مؤمنین مکّه] را [رعایت‌] نکنید، فتنه و فسادی بزرگ(۱) در این سرزمین روی خواهد داد.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَهَاجَرُوا۟ وَجَـٰهَدُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَوا۟ وَّنَصَرُوٓا۟ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ۚ لَّهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ﴿۷۴﴾

کسانی که ایمان آوردند و در راه خدا هجرت کردند و به مبارزه برخاستند و نیز کسانی که [در مدینه مهاجران را‌] پناه و یاری دادند، به حقیقت اهل ایمانند؛ [و‌] آمرزش و روزی فاخر دارند.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوا۟ وَجَـٰهَدُوا۟ مَعَكُمْ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ مِنكُمْ ۚ وَأُو۟لُوا۟ ٱلْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ فِى كِتَـٰبِ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۢ﴿۷۵﴾

و کسانی که بعداً ایمان آورده، هجرت کردند و به اتّفاق شما به مبارزه برخاستند، از شما هستند؛ و[لی‌] در کتاب خدا، خویشاوندان نسبت به آنان [در مورد نیکی و انفاق] سزاوارترند؛ که خدا به هر امری داناست.