بَرَآءَةٌ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلَّذِينَ عَـٰهَدتُّم مِّنَ ٱلْمُشْرِكِينَ﴿۱﴾

این [اعلام‌] بیزاری خدا و رسولش نسبت به مشرکینی است که [با آنان‌] پیمان بسته‌اید [و رعایت حرمت آن را نمی‌کنند(۱)‌].

فَسِيحُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى ٱللَّهِ ۙ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُخْزِى ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿۲﴾

با این حال [شما انکارورزان‌] چهار ماه [مهلت دارید که‌] در سرزمین [مکّه آزادانه‌] آمد و شد کنید و آگاه باشید که خدای را به تنگ نخواهید آورد، و خدا انکارورزان را رسوا می‌سازد.

وَأَذَٰنٌ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلنَّاسِ يَوْمَ ٱلْحَجِّ ٱلْأَكْبَرِ أَنَّ ٱللَّهَ بَرِىٓءٌ مِّنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُۥ ۚ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى ٱللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ﴿۳﴾

و این اعلامی است از خدا و رسولش به [عموم‌] مردم، در روز حج بزرگتر(۱) که خدا و رسولش از شرک‌‌‌ورزان جدایی دارند؛ اگر توبه کنید، به نفع شماست و اگر روی برتابید، آگاه باشید که خدای را به تنگ نخواهید آورد؛ و انکارورزان را از مجازاتی دردناک خبر بده(۲)؛

إِلَّا ٱلَّذِينَ عَـٰهَدتُّم مِّنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْـًٔا وَلَمْ يُظَـٰهِرُوا۟ عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوٓا۟ إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُتَّقِينَ﴿۴﴾

به جز مشرکانی که با آنان پیمان بسته‌اید و هیچ بخشی از [آن را به زیان‌] شما نقض نکردند و با هیچ کس علیه شما همدست نشدند؛ به پیمان آنان تا پایان مدّت وفا کنید، که خدا پرواپیشگان را دوست می‌دارد.

فَإِذَا ٱنسَلَخَ ٱلْأَشْهُرُ ٱلْحُرُمُ فَٱقْتُلُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَٱحْصُرُوهُمْ وَٱقْعُدُوا۟ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ فَإِن تَابُوا۟ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ فَخَلُّوا۟ سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۵﴾

چون ماههای مورد احترام(۱) سپری شد، آن مشرکان را [که از عهدشکنی دست برنداشته‌اند(۲)‌] هر جا یافتید به قتل برسانید و آنان را محاصره و بازداشت نمایید و در هر گذرگاهی به کمینشان بنشینید(۳)؛ امّا اگر توبه کنند و نماز برپا دارند و زکات بپردازند، راه را بر آنان باز گذارید؛ که خدا آمرزگاری است مهربان.

وَإِنْ أَحَدٌ مِّنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ٱسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّىٰ يَسْمَعَ كَلَـٰمَ ٱللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُۥ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُونَ﴿۶﴾

هر گاه یکی از مشرکین از تو پناه بخواهد، به او پناه بده تا کلام خدا را بشنود، آنگاه او را به محلّ امنش برسان؛ چرا که آنان گروهی ناآگاهند.