ٱسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ ٱللَّهُ لَهُمْ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ﴿۸۰﴾

چه برای آنان آمرزش بخواهی و چه نخواهی [بی‌تفاوت است‌]؛ اگر هفتاد بار [هم‌] برای آنان آمرزش بخواهی(۱)، هرگز خدا نمی‌بخشدشان؛ زیرا آنان خدا و رسولش را انکار کردند(۲)؛ و خدا منحرفان را هدایت نخواهد کرد.

فَرِحَ ٱلْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَـٰفَ رَسُولِ ٱللَّهِ وَكَرِهُوٓا۟ أَن يُجَـٰهِدُوا۟ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَالُوا۟ لَا تَنفِرُوا۟ فِى ٱلْحَرِّ ۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا ۚ لَّوْ كَانُوا۟ يَفْقَهُونَ﴿۸۱﴾

تن‌‌‌‌‌زدگان [از شرکت در جنگ تبوک‌]، پس از [حرکت‌] رسول خدا، به خانه‌نشینی خود شادمان شدند(۱) و مبارزه با اموال و جانهای خود در راه خدا را خوش نداشتند و می‌گفتند: در این هوای گرم رهسپار [جنگ‌] نشوید؛ به آنان بگو: آتش دوزخ سوزانتر است، اگر درمی‌یافتند.

فَلْيَضْحَكُوا۟ قَلِيلًا وَلْيَبْكُوا۟ كَثِيرًا جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ﴿۸۲﴾

به سزای دستاوردشان باید کم بخندند و فراوان بگریند.

فَإِن رَّجَعَكَ ٱللَّهُ إِلَىٰ طَآئِفَةٍ مِّنْهُمْ فَٱسْتَـْٔذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخْرُجُوا۟ مَعِىَ أَبَدًا وَلَن تُقَـٰتِلُوا۟ مَعِىَ عَدُوًّا ۖ إِنَّكُمْ رَضِيتُم بِٱلْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَٱقْعُدُوا۟ مَعَ ٱلْخَـٰلِفِينَ﴿۸۳﴾

اگر خدا تو را [از جنگ تبوک، پیروز‌] به سوی گروهی از ایشان [به مدینه‌] بازگردانید(۱) و از تو اجازه خروج [برای جنگ دیگری‌] خواستند، بگو: شما هرگز [برای جنگ‌] همراه من [از شهر‌] خارج نخواهید شد، و در کنار من با هیچ دشمنی جنگ نخواهید کرد؛ زیرا این شما بودید که از آغاز، تن به [کنار‌] نشستن دادید، پس با [سایر‌] خانه نشینان [به جای خود‌] بنشینید(۲).

وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰٓ أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِۦٓ ۖ إِنَّهُمْ كَفَرُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ فَـٰسِقُونَ﴿۸۴﴾

هرگز بر هیچ یک از آنان که از دنیا می‌رود اقامه نماز مکن و بر گورشان مایست؛ آنان خدا و رسولش را انکار کردند و در حال انحراف جان سپردند.

وَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَٰلُهُمْ وَأَوْلَـٰدُهُمْ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِى ٱلدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَـٰفِرُونَ﴿۸۵﴾

اموال و فرزندانشان تو را به شگفتی نیاورد؛ خدا می‌خواهد آنان را به همین [وسیله‌] در دنیا به رنج افکنَد و در حالِ انکار جان سپرند.

وَإِذَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ ءَامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَجَـٰهِدُوا۟ مَعَ رَسُولِهِ ٱسْتَـْٔذَنَكَ أُو۟لُوا۟ ٱلطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوا۟ ذَرْنَا نَكُن مَّعَ ٱلْقَـٰعِدِينَ﴿۸۶﴾

وقتی که سوره‌ای نازل گردد که به خدا ایمان آورید و همراه رسولش به مبارزه برخیزید، توانگرانِ(۱) آنان از تو اجازه [معافیت‌] می‌خواهند و می‌گویند: بگذار تا همراه وانشستگان باشیم.