قرآنقرآن

صفحه ۲۰۷

28
صفحه۲۰۷
سورهتوبه (۹)
آیه۱۲۳

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَـٰتِلُوا۟ ٱلَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ ٱلْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا۟ فِيكُمْ غِلْظَةً ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلْمُتَّقِينَ﴿۱۲۳

ای ایمان‌آوردگان، با انکارورزانی بجنگید که به شما نزدیک اند [و سرِ جنگ دارند‌]؛ آنان باید که در شما قاطعیت احساس کنند؛ و آگاه باشید که خدا با پرواپیشگان است.

صفحه۲۰۷
سورهتوبه (۹)
آیه۱۲۴

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَـٰذِهِۦٓ إِيمَـٰنًا ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَزَادَتْهُمْ إِيمَـٰنًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ﴿۱۲۴

هر گاه سوره‌ای نازل شود، پاره‌ای از دورویان [از روی انکار به دیگران‌] می‌گویند: این سوره ایمان کدام یک از شما را فزونی بخشید؟ ولی کسانی که اهل ایمانند، در حالی که شادمانند بر ایمانشان بیفزاید.

صفحه۲۰۷
سورهتوبه (۹)
آیه۱۲۵

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَىٰ رِجْسِهِمْ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ كَـٰفِرُونَ﴿۱۲۵

امّا بیماردلان را بر پلیدی [و انکار‌]شان افزود و به حال انکار جان سپردند.

صفحه۲۰۷
سورهتوبه (۹)
آیه۱۲۶

أَوَلَا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِى كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ﴿۱۲۶

آیا نمی‌بینند که در هر سال، یک یا دو بار مورد آزمون قرار می‌گیرند؟ ولی نه توبه می‌کنند و نه پند می‌پذیرند

صفحه۲۰۷
سورهتوبه (۹)
آیه۱۲۷

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ هَلْ يَرَىٰكُم مِّنْ أَحَدٍ ثُمَّ ٱنصَرَفُوا۟ ۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ﴿۱۲۷

و هر گاه سوره‌ای نازل شود، پاره‌ای از آنان به یکدیگر اشاره می‌کنند که: آیا کسی متوجّه شما هست؟ آنگاه [آهسته از مجلس پیامبر‌] بازمی‌گردند؛ خدا دلهایشان را [از حق‌] منصرف ساخته است، زیرا گروهی هستند که درنمی‌یابند.

صفحه۲۰۷
سورهتوبه (۹)
آیه۱۲۸

لَقَدْ جَآءَكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِٱلْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ﴿۱۲۸

رسولی از [میان‌] خود شما به سراغتان آمده است که رنجهای شما بر او گران می‌آید، بر [هدایت‌] شما اصرار دارد و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است.

صفحه۲۰۷
سورهتوبه (۹)
آیه۱۲۹

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ حَسْبِىَ ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ﴿۱۲۹

[با این حال‌] اگر روی برتافتند، بگو: خدا مرا بس، معبودی جز او نیست؛ تنها بر او توکّل کرده‌ام و اوست ‌صاحب‌اختیار عرش بزرگ.

قرآن مبین · علی‌اکبر طاهری قزوینی · mobinquran.ir