وَلَوْ أَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِى ٱلْأَرْضِ لَٱفْتَدَتْ بِهِۦ ۗ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ۖ وَقُضِىَ بَيْنَهُم بِٱلْقِسْطِ ۚ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ﴿۵۴﴾

اگر هر ستمگری مالک همه آنچه در زمین است باشد، [از وحشت مجازات‌] همه را برای نجات خویش خواهد پرداخت [ولی پذیرفتنی نیست(۱)‌]؛ و چون مجازات را ببینند، ابراز پشیمانی کنند(۲)؛ و میان آنان به عدالت داوری شود و مورد ظلم قرار نخواهند گرفت.

أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۗ أَلَآ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ﴿۵۵﴾

آگاه باشید که بی‌تردید هر چه در آسمانها و زمین است، متعلّق به خداست؛ و بی‌تردید وعده خدا راست است، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.

هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ﴿۵۶﴾

اوست که حیات و مرگ می‌دهد و به پیشگاه او بازگردانده می‌شوید.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدْ جَآءَتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَشِفَآءٌ لِّمَا فِى ٱلصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ﴿۵۷﴾

ای مردم، برای شما اندرزی از جانب ‌صاحب‌اختیارتان آمده که شفای بیماری دلها و هدایت و رحمتی است برای مؤمنان.

قُلْ بِفَضْلِ ٱللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا۟ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ﴿۵۸﴾

بگو: تنها به افزون‌بخشی خدا و رحمتش باید شادمان باشند، [فقط‌] به همین، که از اموالی که جمع می‌کنند بهتر است.

قُلْ أَرَءَيْتُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ لَكُم مِّن رِّزْقٍ فَجَعَلْتُم مِّنْهُ حَرَامًا وَحَلَـٰلًا قُلْ ءَآللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ ۖ أَمْ عَلَى ٱللَّهِ تَفْتَرُونَ﴿۵۹﴾

بگو: به نظر شما رزقی را که خدا برای شما مقرّر کرده است، [و خودسرانه‌] پاره‌ای را حرام و [پاره‌ای را‌] حلال تلقّی می‌کنید، آیا خدا(۱) به شما چنین دستوری داده است یا دروغ به خدا نسبت می‌دهید؟

وَمَا ظَنُّ ٱلَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُونَ﴿۶۰﴾

کسانی که دروغ به خدا نسبت می‌دهند، در روز رستاخیز چه تصوّری [برای توجیه عمل خود‌] دارند؟ خدا نسبت به مردم افزون‌بخشی دارد، ولی بیشترشان سپاسگزار نیستند.

وَمَا تَكُونُ فِى شَأْنٍ وَمَا تَتْلُوا۟ مِنْهُ مِن قُرْءَانٍ وَلَا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُودًا إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ ۚ وَمَا يَعْزُبُ عَن رَّبِّكَ مِن مِّثْقَالِ ذَرَّةٍ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ وَلَآ أَصْغَرَ مِن ذَٰلِكَ وَلَآ أَكْبَرَ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍ مُّبِينٍ﴿۶۱﴾

در هیچ حال [و وضعی‌] نیستی و هیچ بخشی از قرآن را از جانب خدا تلاوت نمی‌کنی و [شما مردم هم‌] دست به هیچ عملی نمی‌زنید، مگر اینکه آنگاه که به آن می‌پردازید، ما ناظر بر شما هستیم؛ و همسنگ ذرّه‌ای در زمین و در آسمان از ‌صاحب‌اختیار تو پوشیده نیست(۱)، و کوچکتر و بزرگتر از آن چیزی نیست مگر اینکه در کتاب روشن [علم خدا‌] ثبت است.