يَـٰبَنِىَّ ٱذْهَبُوا۟ فَتَحَسَّسُوا۟ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوا۟ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ﴿۸۷﴾

[و افزود:‌] ای فرزندانِ من، به جستجوی یوسف و برادرش بروید و از رحمت خدا نومید مباشید، که از رحمت خدا تنها انکارورزان نومیدند.

فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَـٰعَةٍ مُّزْجَىٰةٍ فَأَوْفِ لَنَا ٱلْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَجْزِى ٱلْمُتَصَدِّقِينَ﴿۸۸﴾

[برادران به مصر بازآمدند‌] و چون بر یوسف وارد شدند، گفتند: ای وزیر، ما و خانواده ما را گزند و پریشانی فرا گرفته است و سرمایه ناچیزی [برای خرید غلّه‌] آورده‌ایم، سهمیه ما را کامل عطا کن و بر ما انفاق کن، که خدا انفاق‌‌کنندگان را پاداش می‌دهد.

قَالَ هَلْ عَلِمْتُم مَّا فَعَلْتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنتُمْ جَـٰهِلُونَ﴿۸۹﴾

[یوسف‌] گفت: آیا به خاطر دارید آنگاه که نادان بودید، با یوسف و برادرش چه کردید(۱)؟

قَالُوٓا۟ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُ ۖ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَـٰذَآ أَخِى ۖ قَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ﴿۹۰﴾

گفتند: مگر تو به راستی یوسفی؟! گفت: من یوسفم و این برادر من است. خدا بر ما نعمت بزرگی بخشید؛ مسلّماً هر که پروا و شکیبایی ورزد، [نیکوکار است و‌] خدا پاداش نیکوکاران را تباه نخواهد کرد.

قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَـٰطِـِٔينَ﴿۹۱﴾

گفتند: به خدا سوگند که خدا تو را بر ما برتری داده است و ما خطاکار بوده‌ایم.

قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ ۖ يَغْفِرُ ٱللَّهُ لَكُمْ ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ﴿۹۲﴾

یوسف گفت: امروز هیچ سرزنشی بر شما نیست؛ خدا شما را می‌بخشاید که مهربانترین مهربانان است.

ٱذْهَبُوا۟ بِقَمِيصِى هَـٰذَا فَأَلْقُوهُ عَلَىٰ وَجْهِ أَبِى يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِى بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ﴿۹۳﴾

پیراهن مرا بِبَرید و بر چهره پدرم افکنید تا بینا شود، و همه خانواده خود را نزد من آرید.

وَلَمَّا فَصَلَتِ ٱلْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّى لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ ۖ لَوْلَآ أَن تُفَنِّدُونِ﴿۹۴﴾

زمانی که کاروان [از مصر‌] به راه افتاد، پدرشان گفت: اگر دیوانه‌ام نشمرید، بوی یوسف را احساس می‌کنم.

قَالُوا۟ تَٱللَّهِ إِنَّكَ لَفِى ضَلَـٰلِكَ ٱلْقَدِيمِ﴿۹۵﴾

[اطرافیان‌] گفتند: به خدا سوگند که تو در اشتباه دیرینِ(۱) خویش هستی.