ٱلَّذِينَ جَعَلُوا۟ ٱلْقُرْءَانَ عِضِينَ﴿۹۱﴾

همانان که قرآن را به بخشها[ی شعر، کهانت، سحر، افسانه و خوابهای پریشان‌] تقسیم کردند(۱).

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ﴿۹۲﴾

به ‌صاحب‌اختیارت سوگند که از همه آنان بازخواست می‌کنیم؛

عَمَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿۹۳﴾

از رفتارشان!

فَٱصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْمُشْرِكِينَ﴿۹۴﴾

پس مأموریت خود را آشکار کن و از مشرکان روی گردان(۱).

إِنَّا كَفَيْنَـٰكَ ٱلْمُسْتَهْزِءِينَ﴿۹۵﴾

ما گزند استهزاءکنندگان را از تو بازمی‌داریم؛

ٱلَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ﴿۹۶﴾

همانان که در کنار خدا معبود دیگری قرار می‌دهند؛ به زودی [از نتایج آن‌] آگاه خواهند شد.

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ﴿۹۷﴾

می‌دانیم که از گفتار [ناشایست‌]شان افسرده می‌شوی(۱)؛

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ ٱلسَّـٰجِدِينَ﴿۹۸﴾

پس ‌صاحب‌اختیارت را با ستایش تقدیس کن و در زمره سجده‌گزاران باش(۱)؛

وَٱعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ ٱلْيَقِينُ﴿۹۹﴾

و ‌صاحب‌اختیار خویش را بندگی کن تا از یقین برخوردار شوی(۱).

أَتَىٰٓ أَمْرُ ٱللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ﴿۱﴾

وعده [یاری‌] الهی(۱) قطعاً فرا می‌رسد(۲)، آن را به شتاب مخواهید(۳)؛ خدا منزّه است و از آنچه [در قدرت با او‌] شریک می‌پندارند والاتر.

يُنَزِّلُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ بِٱلرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦٓ أَنْ أَنذِرُوٓا۟ أَنَّهُۥ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱتَّقُونِ﴿۲﴾

فرشتگان را به همراه وحی به فرمان خود بر هر که از بندگانش که بخواهد، نازل می‌کند(۱) که هشدار دهید معبودی جز من نیست، تنها در برابر من پروا کنید.

خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۚ تَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ﴿۳﴾

آسمانها و زمین را به حق [و با هدف‌] آفرید؛ [خدا‌] از آنچه [در قدرت با او‌] شریک می‌پندارند والاتر است.

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ﴿۴﴾

انسان را از نطفه‌ای [بی‌مقدار‌] آفرید، و آنگاه [که تنومند گردید‌] خصومتگری آشکار شد.

وَٱلْأَنْعَـٰمَ خَلَقَهَا ۗ لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَـٰفِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ﴿۵﴾

دامها را برای شما آفرید که حاوی وسیله پوشش و منافع دیگری است و از [گوشت‌] آنها نیز تغذیه می‌کنید.

وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ﴿۶﴾

و به گاهی که [گله‌ها را‌] از صحرا بازمی‌آرید و بامدادان که به چَراگاهشان می‌برید، برای شما [وسیله‌] شکوه و تجمّل است.