وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِىٓ إِلَيْهِمْ ۚ فَسْـَٔلُوٓا۟ أَهْلَ ٱلذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ﴿۴۳﴾

قبل از تو هم [هیچ پیامبری‌] نفرستادیم مگر مردانی را که به آنان وحی می‌کردیم [و هیچ کدام فرشته نبودند(۱)‌]؛ اگر نمی‌دانید از علمای اهل‌کتاب(۲) بپرسید؛

بِٱلْبَيِّنَـٰتِ وَٱلزُّبُرِ ۗ وَأَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ﴿۴۴﴾

[آن پیامبران را‌] با نشانه‌های روشن و کتابهای پندآموز [فرستادیم‌]؛ بر تو هم قرآن را نازل کردیم تا شریعتی را که برای مردم نازل شده است، به روشنی بر آنان بیان کنی؛ بسا که بیندیشند.

أَفَأَمِنَ ٱلَّذِينَ مَكَرُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن يَخْسِفَ ٱللَّهُ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ ٱلْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ﴿۴۵﴾

آیا کسانی که به دسیسه‌های زشتی پرداختند، [از این بلا‌] ایمنند که خدا آنان را به زمین فرو بَرَد(۱)، یا از جایی که فکر نمی‌کنند، مجازات دامنگیرشان شود(۲)؟

أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِى تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُم بِمُعْجِزِينَ﴿۴۶﴾

یا در حین آمد و رفت گرفتارشان کند، و [خدای را‌] به تنگ نخواهند آورد(۱)؛

أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلَىٰ تَخَوُّفٍ فَإِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ﴿۴۷﴾

یا آنان را در حال ترس [از کاهش نعمتها‌] گرفتارشان سازد؛ البته ‌صاحب‌اختیارتان رئوف و مهربان است.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَىٰ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ مِن شَىْءٍ يَتَفَيَّؤُا۟ ظِلَـٰلُهُۥ عَنِ ٱلْيَمِينِ وَٱلشَّمَآئِلِ سُجَّدًا لِّلَّهِ وَهُمْ دَٰخِرُونَ﴿۴۸﴾

آیا به آفریده‌های خدا توجّه ندارند که سایه‌های آن [با گردش‌] از راست و چپ در حال خاکساری در مقابل [قوانین موضوعه‌] خدا فروتنی می‌کنند؟

وَلِلَّهِ يَسْجُدُ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ مِن دَآبَّةٍ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ﴿۴۹﴾

موجودات زنده آسمانها و زمین و فرشتگان [خواه و ناخواه(۱)‌] در قبال خدا فروتنند و گردنکشی نمی‌کنند.

يَخَافُونَ رَبَّهُم مِّن فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ۩﴿۵۰﴾

[فرشتگان‌] از [مخالفت با‌] ‌صاحب‌اختیارشان که حاکم بر آنان است(۱) می‌ترسند و به انجام مأموریت خود می‌پردازند.

۞ وَقَالَ ٱللَّهُ لَا تَتَّخِذُوٓا۟ إِلَـٰهَيْنِ ٱثْنَيْنِ ۖ إِنَّمَا هُوَ إِلَـٰهٌ وَٰحِدٌ ۖ فَإِيَّـٰىَ فَٱرْهَبُونِ﴿۵۱﴾

خدا فرمان داده است که دو معبود انتخاب نکنید [و هوای نفس را در کنار خدا قرار ندهید(۱)‌]؛ بی‌گفتگو، او معبودی یگانه است؛ پس تنها از [کیفر‌] من بترسید.

وَلَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلَهُ ٱلدِّينُ وَاصِبًا ۚ أَفَغَيْرَ ٱللَّهِ تَتَّقُونَ﴿۵۲﴾

هر چه در آسمانها و زمین است متعلّق به اوست و جزا و پاداش، همواره خاصّ اوست؛ آیا از غیر خدا پروا می‌دارید؟!

وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ ٱللَّهِ ۖ ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْـَٔرُونَ﴿۵۳﴾

هر نعمتی که در اختیار شماست از جانب خداست، ولی [فقط‌] وقتی دستخوش گزند می‌شوید، [خدا را یاد می‌کنید و‌] در پیشگاهش زاری می‌کنید(۱).

ثُمَّ إِذَا كَشَفَ ٱلضُّرَّ عَنكُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِّنكُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ﴿۵۴﴾

و چون آن گزند را از شما برداشت، گروهی از شما [با فراموش کردن خدا و توجّه به غیر او‌] به ‌صاحب‌اختیار خویش شرک می‌ورزند(۱)؛