وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُم مِّنۢ بُيُوتِكُمْ سَكَنًا وَجَعَلَ لَكُم مِّن جُلُودِ ٱلْأَنْعَـٰمِ بُيُوتًا تَسْتَخِفُّونَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ إِقَامَتِكُمْ ۙ وَمِنْ أَصْوَافِهَا وَأَوْبَارِهَا وَأَشْعَارِهَآ أَثَـٰثًا وَمَتَـٰعًا إِلَىٰ حِينٍ﴿۸۰﴾

و خداست که از خانه‌هایتان برای شما مایه آرامش(۱) پدید آورد و از پوست دامها نیز برای شما خیمه‌هایی پدید آورد که به هنگام کوچ و توقّف، سبکبار باشید، و از پشمها(۲) و کرکها(۳) و موهای(۴) آنها اثاث و مایه برخورداری برای مدّت معینِ [زندگی پدید آورد‌].

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُم مِّمَّا خَلَقَ ظِلَـٰلًا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلْجِبَالِ أَكْنَـٰنًا وَجَعَلَ لَكُمْ سَرَٰبِيلَ تَقِيكُمُ ٱلْحَرَّ وَسَرَٰبِيلَ تَقِيكُم بَأْسَكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُۥ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ﴿۸۱﴾

و [نیز‌] خداست که از آفریده‌های خود برای [راحتی‌] شما سایه ایجاد کرد و در کوهها پناهگاههایی پدید آورد و جامه‌هایی آفرید که شما را از [سرما و‌] گرما حفظ کند و جامه‌هایی که در برابر آسیب کارزار[های] شما، حافظ شماست؛ نعمتهای خویش را بر شما این گونه کامل می‌کند، بسا که [در برابر او‌] تسلیم(۱) شوید.

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ ٱلْبَلَـٰغُ ٱلْمُبِينُ﴿۸۲﴾

اگر [از دعوت تو‌] روی برتابند [نگران مباش‌]، وظیفه تو فقط ابلاغ آشکار است(۱).

يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ ٱللَّهِ ثُمَّ يُنكِرُونَهَا وَأَكْثَرُهُمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ﴿۸۳﴾

نعمتهای خدا را می‌شناسند، باز آن را انکار می‌کنند و بیشترشان ناسپاسند.

وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ﴿۸۴﴾

[به یاد آر‌] روزی را که از هر امّتی گواهی برانگیزیم(۱)، آنگاه به انکارورزان اجازه [عذرخواهی(۲)‌] داده نخواهد شد و جلب رضایت [الهی‌] از آنان خواسته نمی‌شود.

وَإِذَا رَءَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلْعَذَابَ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ﴿۸۵﴾

و چون ستمگران مجازات را مشاهده کنند، نه مجازاتشان سبک خواهد شد و نه مهلت [عذرخواهی‌] یابند(۱).

وَإِذَا رَءَا ٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ شُرَكَآءَهُمْ قَالُوا۟ رَبَّنَا هَـٰٓؤُلَآءِ شُرَكَآؤُنَا ٱلَّذِينَ كُنَّا نَدْعُوا۟ مِن دُونِكَ ۖ فَأَلْقَوْا۟ إِلَيْهِمُ ٱلْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكَـٰذِبُونَ﴿۸۶﴾

هنگامی(۱) که شرک‌‌‌ورزان معبودان خود را [که به جای خدا نشانده بودند‌] ببینند، می‌گویند: ‌صاحب‌اختیارا، اینها معبودان ما هستند که به جای تو آنان را [به بزرگی‌] می‌خواندیم، ولی معبودان به آنان پاسخ می‌دهند که شما دروغ‌پردازید [و با انگیزه نفع‌طلبی به دنبال ما افتادید(۲)‌].

وَأَلْقَوْا۟ إِلَى ٱللَّهِ يَوْمَئِذٍ ٱلسَّلَمَ ۖ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ﴿۸۷﴾

و در آن روز همگی در پیشگاه خدا سر تسلیم فرود آورند و بتهایی که به باطل عَلَم می‌کردند، از نظرشان ناپدید گردد.