ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا۟ ٱلسُّوٓءَ بِجَهَـٰلَةٍ ثُمَّ تَابُوا۟ مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوٓا۟ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۱۱۹﴾

باز هم ‌صاحب‌اختیار تو نسبت به کسانی که از سر جهالت مرتکب عمل زشتی شدند، آنگاه پس از آن توبه نموده و [رفتار خود را‌] اصلاح نمایند، ‌‌‌‌یقیناً پس از آن [توبه،‌] آمرزنده و مهربان است.

إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِّلَّهِ حَنِيفًا وَلَمْ يَكُ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ﴿۱۲۰﴾

ابراهیم پیشوایی فرمانبردار خدا و حقگرا بود و در جرگه شرک‌‌‌ورزان نبود،

شَاكِرًا لِّأَنْعُمِهِ ۚ ٱجْتَبَىٰهُ وَهَدَىٰهُ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴿۱۲۱﴾

و سپاسدار نعمتهای خدا بود؛ [خدا هم‌] او را [به دوستی خود(۱)‌] برگزید و به راهی راست(۲) هدایتش کرد(۳).

وَءَاتَيْنَـٰهُ فِى ٱلدُّنْيَا حَسَنَةً ۖ وَإِنَّهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ﴿۱۲۲﴾

در دنیا به او نیکویی عطا کردیم؛ و در آخرت نیز در زمره شایستگان خواهد بود(۱).

ثُمَّ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ أَنِ ٱتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَٰهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ﴿۱۲۳﴾

از این روی به تو وحی کردیم(۱) از آیین ابراهیم که حقگرا بود و در جرگه شرک‌‌‌ورزان نبود، پیروی کن.

إِنَّمَا جُعِلَ ٱلسَّبْتُ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ ۚ وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ﴿۱۲۴﴾

[حکم تعطیلی روزهای‌] شنبه بر مردمی وضع شد که در مورد آن اختلاف ورزیدند(۱)؛ و ‌صاحب‌اختیار تو در روز رستاخیز در موارد اختلافشان میان آنان داوری خواهد کرد.

ٱدْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِٱلْحِكْمَةِ وَٱلْمَوْعِظَةِ ٱلْحَسَنَةِ ۖ وَجَـٰدِلْهُم بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ ۖ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ﴿۱۲۵﴾

با دانشِ توأم با بینش و اندرزهای نیکو به راه ‌صاحب‌اختیارت دعوت کن و به بهترین شیوه با مخالفان به گفتگو بنشین(۱)، که محقّقاً ‌صاحب‌اختیار تو به حال کسانی که از راه او منحرف شده‌اند، آگاه‌تر است؛ و نیز به حال راه‌یافتگان.

وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا۟ بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُم بِهِۦ ۖ وَلَئِن صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصَّـٰبِرِينَ﴿۱۲۶﴾

اگر مجازات می‌کنید، متناسب با [نوع‌] تعدی که به شما شده است، مجازات کنید؛ امّا اگر شکیبایی ورزید، این شیوه برای شکیبایان بهتر است(۱).

وَٱصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلَّا بِٱللَّهِ ۚ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِى ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُونَ﴿۱۲۷﴾

[ای پیامبر‌] شکیبا باش که شکیبایی‌ات تنها به توفیق الهی است و از [انکار‌] آنان اندوهگین مباش و از دسیسه‌های آنان خود را در تنگنا احساس مکن.

إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوا۟ وَّٱلَّذِينَ هُم مُّحْسِنُونَ﴿۱۲۸﴾

محقّقاً خدا حامی پرواپیشگان و نیکوکاران است.