قرآن

صفحه ۲۸۲

28
صفحه۲۸۲
سورهاسراء (۱۷)
آیه۱

سُبْحَـٰنَ ٱلَّذِىٓ أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِۦ لَيْلًا مِّنَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ إِلَى ٱلْمَسْجِدِ ٱلْأَقْصَا ٱلَّذِى بَـٰرَكْنَا حَوْلَهُۥ لِنُرِيَهُۥ مِنْ ءَايَـٰتِنَآ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْبَصِيرُ﴿۱

منزّه است خدایی که بنده‌اش [محمّد‌] را شبی از مسجدالحرام به مسجدالاقصی که پیرامونش را برکت داده‌ایم، سیر داد تا برخی از نشانه‌های [عظمت‌] خویش را به او بنماییم؛ البته اوست که شنوا و بیناست.

صفحه۲۸۲
سورهاسراء (۱۷)
آیه۲

وَءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ وَجَعَلْنَـٰهُ هُدًى لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُوا۟ مِن دُونِى وَكِيلًا﴿۲

به موسی کتاب دادیم و آن را [وسیله‌] هدایتی برای دودمان یعقوب مقرّر داشتیم که زنهار، هیچ کس غیر مرا کارگزار خود تلقّی مکنید.

صفحه۲۸۲
سورهاسراء (۱۷)
آیه۳

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا﴿۳

ای فرزندان کسانی که همراه نوح [در کشتی‌] سوارشان کردیم، نوح بنده‌ای سپاسگزار بود [به راه او گام بردارید‌].

صفحه۲۸۲
سورهاسراء (۱۷)
آیه۴

وَقَضَيْنَآ إِلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ فِى ٱلْكِتَـٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى ٱلْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا﴿۴

در کتاب [تورات‌] به دودمان یعقوب اعلام کردیم که دو بار در این سرزمین، تبهکاری و سرکشی سختی خواهید کرد.

صفحه۲۸۲
سورهاسراء (۱۷)
آیه۵

فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ أُولَىٰهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ أُو۟لِى بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا۟ خِلَـٰلَ ٱلدِّيَارِ ۚ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُولًا﴿۵

چون وعده [کیفر‌] نخستین آن فرا رسد، بندگان جنگاور خویش را بر شما برانگیزیم که حتّی درون خانه‌ها را جستجو کنند؛ و این وعده‌ای انجام یافتنی است

صفحه۲۸۲
سورهاسراء (۱۷)
آیه۶

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ ٱلْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْنَـٰكُم بِأَمْوَٰلٍ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَـٰكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا﴿۶

آنگاه اقتدار بر آنان را برای شما بازمی‌گردانیم و شما را با اموال و فرزندان یاری می‌کنیم و بر شمار [نیروهای‌] شما بیفزاییم.

صفحه۲۸۲
سورهاسراء (۱۷)
آیه۷

إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ ۖ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا ۚ فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ ٱلْـَٔاخِرَةِ لِيَسُـۥٓـُٔوا۟ وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا۟ ٱلْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا۟ مَا عَلَوْا۟ تَتْبِيرًا﴿۷

اگر نیکویی کنید، به سود خود کرده‌اید و اگر بدی کنید نیز به زیان خویش کرده‌اید؛ و چون وعده [کیفر‌] آخری فرا رسد، [دشمنان هجوم می‌آورند‌] تا چهره‌های شما را اندوهگین سازند و همچون بار اوّل به مسجد [شما‌] وارد شوند و به هر چه دست یابند، نابود کنند.

قرآن مبین · علی‌اکبر طاهری قزوینی · mobinquran.ir