وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِى ٱلْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُ ۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمْ إِلَى ٱلْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ ۚ وَكَانَ ٱلْإِنسَـٰنُ كَفُورًا﴿۶۷﴾

چون در دریا گزندی به شما رسد، همه کسانی که [آنان را به بزرگی‌] می‌خواندید، [از نظر شما‌] ناپدید خواهند شد، مگر خدا، و چون شما را به خشکی رساند، [از او‌] روی می‌گردانید؛ و انسان همواره ناسپاس بوده است(۱).

أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ ٱلْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا۟ لَكُمْ وَكِيلًا﴿۶۸﴾

آیا [پس از نجات از دریا‌] ایمنید از اینکه شما را در بخشی از خشکی فروبَرَد یا بر سر شما طوفانی ریگبار بفرستد، و کارگزاری برای خویش نیابید؟

أَمْ أَمِنتُمْ أَن يُعِيدَكُمْ فِيهِ تَارَةً أُخْرَىٰ فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ ٱلرِّيحِ فَيُغْرِقَكُم بِمَا كَفَرْتُمْ ۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوا۟ لَكُمْ عَلَيْنَا بِهِۦ تَبِيعًا﴿۶۹﴾

یا ایمن شده‌اید از اینکه بار دیگر شما را به دریا بازگرداند و تندبادی شکننده بر شما فرستد و به سزای ناسپاسی، غرقتان گرداند، و هیچ دادخواهی به خاطر آن [مجازات‌] در برابر ما نیابید؟

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِىٓ ءَادَمَ وَحَمَلْنَـٰهُمْ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ وَرَزَقْنَـٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَفَضَّلْنَـٰهُمْ عَلَىٰ كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا﴿۷۰﴾

بنی‌آدم را گرامی داشتیم(۱) و در خشکی و دریا [بر مرکب‌] سوارشان کردیم(۲) و از نعمتهای پاکیزه روزیشان دادیم و آنان را بر بسیاری از آفریدگان خویش آشکارا برتری بخشیدیم(۳).

يَوْمَ نَدْعُوا۟ كُلَّ أُنَاسٍۭ بِإِمَـٰمِهِمْ ۖ فَمَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَـٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا﴿۷۱﴾

روزی که هر گروهی را با دفتر اعمالشان(۱) فرامی‌خوانیم، آنان که کارنامه‌شان به دست راستشان داده شود، [با سرور‌] آن را مطالعه می‌کنند و مورد کمترین(۲) ظلمی قرار نمی‌گیرند.

وَمَن كَانَ فِى هَـٰذِهِۦٓ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلًا﴿۷۲﴾

و هر که در این [جهان‌] کور [دل‌] باشد(۱)، در آخرت نابیناست(۲) و از راه [سعادت‌] گمگشته‌تر.

وَإِن كَادُوا۟ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ ٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ لِتَفْتَرِىَ عَلَيْنَا غَيْرَهُۥ ۖ وَإِذًا لَّٱتَّخَذُوكَ خَلِيلًا﴿۷۳﴾

به راستی نزدیک بود از آنچه به تو وحی کرده‌ایم غافلت کنند که غیر آن را به ما نسبت دهی(۱)، تا در آن صورت تو را به دوستی گیرند.

وَلَوْلَآ أَن ثَبَّتْنَـٰكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيلًا﴿۷۴﴾

و اگر تو را ثبات قدم نبخشیده بودیم، نزدیک بود اندکی به آنان متمایل شوی(۱)

إِذًا لَّأَذَقْنَـٰكَ ضِعْفَ ٱلْحَيَوٰةِ وَضِعْفَ ٱلْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا﴿۷۵﴾

در آن صورت تو را دوچندان در حیات دنیا و دوچندان [پس از‌] مرگ مجازات می‌چشاندیم(۱) و در برابر ما برای خود هیچ یاوری نمی‌یافتی.